Θεσσαλονίκη, πόλη "ερωτική"

Την Τρίτη παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος του Αυγουστίνου Δημητρίου, ο οποίος πριν από 6 χρόνια είχε κακοποιηθεί από μισθοφόρους-τσογλανάκια της αστυνομίας, κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου στην Θεσσαλονίκη. 

Μετά από αλλεπάλληλες αναβολές ο 29χρονος σήμερα Αυγουστίνος κρίθηκε αθώος από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης για όλες τις κατηγορίες που τον βάραιναν, αφού εκτός από δαρμένος βρέθηκε και κατηγορούμενος. Αυτά τα δυο πάνε σχεδόν πάντα μαζί για να μπορεί να δικαιολογηθεί και ο ξυλοδαρμός. 

Έτσι απαλλάχτηκε από τις κατηγορίες της στάσης, διατάραξης κοινής ειρήνης, επικίνδυνης σωματικής βλάβης, φθοράς ξένης ιδιοκτησίας και αντίστασης. 

Ο Αυγουστίνος Δημητρίου είχε ξυλοκοπηθεί στις 17 Νοεμβρίου 2006 δημόσια θέα από άνδρες της ασφάλειας που είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά τους με σκούφους, καπέλα και μαντίλες, για να μην φανούν τα καυλόσπυρα στο πρόσωπο τους (δεν τους πιάνει ο κουκουλονόμος).  

Ο Αυγουστίνος είχε την ατυχία μερικές ώρες μετά την λήξη της πορείας για την εξέγερση του Πολυτεχνείου να κάνει βόλτα με έναν φίλο του στην περιοχή της πλατείας Σιντριβανιού κοντά στο ξενοδοχείο ABC. Εκεί και ενώ στην περιοχή επικρατούσε ησυχία, τον πλησίασε ένας αστυνομικός με πολιτικά και άρχισε να τον χτυπάει, κάνοντας παράλληλα νόημα σε άλλους 2 να συνδράμουν. Ενώ μερικοί ακόμα παίρναν μάτι. 

Ο Δημητρίου δεν ήξερε ότι επρόκειτο για αστυνομικούς και γι΄ αυτό το λόγο όταν είδε ένστολους τους φώναξε να τον βοηθήσουν. Που να ήξερε ο καημένος. Δεν βρήκε όμως ανταπόκριση και αφού του έβαλαν χειροπέδες συνέχισαν να τον χτυπάνε. 

Οκτώ διερχόμενοι καθηγητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είδαν το γεγονός και ζήτησαν από τα Robo-cop να σταματήσουν. Τι "θρασύτητα" και αυτή να παρεμβαίνουν στα καθήκοντα τους. Τα Ρόμποκοπ τους εξύβρισαν και τους απείλησαν, ενώ οι ένστολοι προσπάθησαν να απωθήσουν τους καθηγητές από το σημείο. Αυτοί όμως δεν μάσησαν και ζήτησαν να έρθει ασθενοφόρο καθώς και να μάθουν τα ονόματα των ένστολων και μη αστυνομικών που παρευρίσκονταν στον άγριο ξυλοδαρμό. Άλλη θρασύτητα και αυτή. 

Το αίτημα τους φυσικά δεν έγινε αποδεκτό. Ζήτησαν επίσης από τον ανώτερο αξιωματικό υπηρεσίας να ενημερωθεί ο εισαγγελέας για το γεγονός. 'Οχι ότι είχε καμία ιδιαίτερη σημασία. Κάτι που ο αξιωματικός αρνήθηκε να κάνει.  

Εν συνεχεία ο Αυγουστίνος Δημητρίου μεταφέρθηκε με αμάξι της "ασφάλεια"ς στα "κεντρικά" και συνειδητοποίησε επιτέλους ποιοι ήταν οι βασανιστές τους. Εκεί παρέμεινε μέχρι το πρωί, όταν τελικά τον μετέφεραν στο νοσοκομείο Γεώργιος Γεννηματάς. 

Το ίδιο βράδυ ο τότε υπουργός των Ταγμάτων Ασφαλείας, Βύρων Πολύδωρας, δήλωνε για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου: 

«Είδα επαγγελματισμό, μεθοδικότητα, σχέδιο και εφαρμογή του, ψυχραιμία και αυτοματισμό στη δράση που είχαν ως επακόλουθο την επιτυχία». 

«Για τη Δημοκρατία μας, για την κοινωνία μας! Συγχαίρω». 

Όντως όπως και το 1973 το γιόρτασαν με τον πρέποντα τρόπο. Την επόμενη ημέρα ο αρχηγός των Ταγμάτων, Αντιστράτηγος Αναστάσιος Δημοσχάκης, δήλωνε: 

«Η Αστυνομία είναι ισχυρή, έχει τη συμπαράσταση "όλων" των Ελλήνων και πιστεύω ότι ενήργησε με πολλή αυτοσυγκράτηση, με πολλή ψυχραιμία. Η αυτοσυγκράτηση και η ψυχραιμία της Αστυνομίας ήταν παροιμιώδης». 

Το συμβάν του ξυλοδαρμού του Αυγουστίνου Δημητρίου έμεινε γνωστό ως η υπόθεση της "ζαρτινιέρας", αφού οι μπάτσοι 2 ημέρες μετά την σύλληψη του με ανακοίνωση της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης ισχυρίστηκαν ότι τα τραύματα του 29χρονου προήλθαν από πρόσκρουση του αρχικά σε σταθμευμένο μηχανάκι και ακολούθως σε σταθμευμένη ζαρντινιέρα: 

«Έπεσε αρχικά σε σταθμευμένο μοτοποδήλατο και στη συνέχεια σε ζαρντινιέρα που υπήρχε στο σημείο, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί». 

Και ως γνωστών οι ψευδομαρτυρίες τους, που δεν αποτελούν στιγμιαίες εμπνεύσεις κάποιων κακοήθη αστυνομικών αλλά πάγια τακτική της αστυνομίας ενταγμένη στα πλαίσια της καταστολής, είναι νόμος. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. 

Το περίεργο με αυτούς είναι ότι συνήθως δηλώνουν και θρησκευόμενοι, πηγαίνουν στην εκκλησία τουλάχιστον κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα, "ζούνε" βίο "ενάρετων", ορκίζονται στο ευαγγέλιο και γνωρίζουν απ΄ έξω και ανακατωτά τις 10 εντολές.




Υπενθυμίζω πως η 2η εντολή είναι ότι "Δεν θα πρέπει να καταχράσαι το όνομα του Θεού σου" και η 8η πως "Δεν θα πρέπει να δίνεις ψευδή μαρτυρία εναντίον του πλησίον σου". Αλλά μάλλον στο κατηχητικό μικροί πρέπει να πηγαίναν για να βρούνε γυναίκα. 

Έλα όμως που το περιστατικό απαθανατίστηκε από έναν εικονολήπτη διαψεύδοντας το δελτίο τύπου της Γκεστάπο. Στις 19 Νοεμβρίου το βίντεο παίχτηκε στις βραδινές ειδήσεις τηλεοπτικού σταθμού και στο πρόγραμμα παρενέβη ο τότε Αστυνομικός Διευθυντής της Γκεστάπο Θεσσαλονίκης, που υπέγραψε το πρώτο υπηρεσιακό σήμα χαρακτηρίζοντας τον ξυλοδαρμό "αυτοτραυματισμό", Στέργιος Αποστολίδης, ο οποίος ενώ παράλληλα το βίντεο προβαλλόταν δήλωσε εκ νέου: 

«Έγιναν τα πράγματα όπως σας είπα, έπεσε σε ζαρντινιέρα». «Δεν δέχομαι ότι δεμένο με χειροπέδες εδάρη το παιδί». 

Αργότερα αναβαθμίστηκε σε αντιστράτηγος της ΓΕΛ.ΑΣ. και τοποθετήθηκε Γενικός Επιθεωρητής Βορείου Ελλάδος.

Εν συνεχεία εξαιτίας του σάλου που είχε προκληθεί το "Υπουργείο Δημόσιας Προπαγάνδας-Γκεστάπο" έκανε στροφή γύρω από τον εαυτό του και τον κεντρικό άξονα της γης, κάνοντας λόγο για: 

«Από την ανάγνωση της εικόνας προκύπτουν ακρότητες και υπερβολές. Ερευνητέο ποιοι διαπράττουν τις ακρότητες;». 

«Σε περίπτωση που οι υπαίτιοι είναι Αστυνομικοί, θα επιβληθούν κυρώσεις» (εννοείτε). 

«Οι κυρώσεις δεν επιβάλλονται με αυτοματισμό, αλλά μετά από ενδελεχή ανακριτική έρευνα, η οποία ήδη διενεργείται». 

Σημασία και σε αυτήν την περίπτωση έχει η διατύπωση αφού αφήνουν να εννοηθεί ότι οι δράστες του ξυλοδαρμού μπορεί και να μην ήταν γκεσταπίτες, αλλά άγνωστοι, γι΄ αυτό ας μην βιαζόμαστε. Πάντα οι ταγματασφαλίτες όταν πρόκειται για τον εαυτό τους παρά είναι προσεκτικοί και δεν βιάζονται ποτέ. 

Ο Αυγουστίνος Δημητρίου παρέμεινε νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο 11 ημέρες. Όταν έφτασε στο Γ. Γεννηματάς, όπως δήλωσε ο ίδιος αργότερα σε συνέντευξη του, ζήτησε να μάθει που βρίσκονταν. Ένας γκεσταπίτης του είπε ότι τον κράτησαν στο Παπανικολάου και άλλος στο Παπαγεωργίου. 

Μέσο κινητού τηλεφώνου είχε στείλει μήνυμα στους συγγενείς του λέγοντας ότι βρίσκεται σε ένα από αυτά τα δύο νοσοκομεία. Ο πατέρας και οι αδελφές του ήρθαν από την Κύπρο και μετά από επανειλημμένα τηλεφωνήματα στα δύο αναφερόμενα νοσοκομεία, έκαναν έρευνα και βρήκαν τον Αυγουστίνο Δημητρίου στο νοσοκομείο που ήταν πραγματικά.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης, Στρατής Πλωμαρίτης, περιγράφοντας την κατάσταση της υγείας του Αυγουστίνου έκανε αναφορά για κάταγμα στη μύτη, εκχυμώσεις και μώλωπες. Ο Κύπριος ιατροδικαστής, Πανίκος Σταυριανού, που εξέτασε τον Δημητρίου στις 26 Νοεμβρίου, βρήκε τραύματα σε όλο το σώμα του. Το ίδιο και η ιατροδικαστής Θεσσαλονίκης, Ελένης Ζαγκελίδου, που εξέτασε τον Δημητρίου στο πλαίσιο της προκαταρκτικής έρευνας. 

Ο Αυγουστίνος Δημητρίου συνέχισε να υποφέρει από ζαλάδες και βγήκε από το νοσοκομείο στις 29 Νοεμβρίου. Λόγω του ντόρου που είχε δημιουργηθεί από τον "πρωτοφανή" ξυλοδαρμό και την αποκάλυψη-εκτεταμένη δημοσιοποίησή του, η αστυνομία αναγκάστηκε για τα μάτια του κόσμου να διατάξει Ένορκη Διοικητική Συγκάλυψη (την γνωστή σε όλους μας Ε.Δ.Ε.).

Στις 12 Ιουνίου 2007, το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο της ΓΕΛ.ΑΣ της Αθήνας, έθεσε τον Νίκο Παππά (ήταν παρόν στον ξυλοδαρμό) πρώην διευθυντή της Κρατικής Ασφάλειας-Γκεστάπο Θεσσαλονίκης, σε 15ήμερη αργία. Αργότερα πήρε προαγωγή στη θέση διευθυντή της αστυνομίας-γκεστάπο στο Κιλκίς. 

Στις 14 Δεκεμβρίου 2007, το πειθαρχικό συμβούλιο της ΓΕΛ.ΑΣ της Θεσσαλονίκης επέβαλε αργία 6 μηνών σε αρχιφύλακα, αργία 4 μηνών σε αστυνομικό Β' και αργία 2 και 3 μηνών σε τρεις αστυφύλακες. 

Στις 16 Οκτωβρίου 2008, το δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο της ΓΕΛ.ΑΣ επέβαλε ποινή εξάμηνης αργίας σε έναν αρχιφύλακα, τετράμηνης σε έναν αστυφύλακα και πρόστιμο χιλίων ευρώ σε έναν αστυνόμο. Τόσο κοστολογήθηκε ο ξυλοδαρμός (όχι ότι τα πλήρωσε ο ίδιος, από τον κορβανά πήγαν).

Οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι ταγματασφαλίτες κρίθηκαν αθώοι και κάπου εκεί τέλειωσε το διοικητικό μέρος της φαρσοκωμωδίας. Αργία σημαίνει ότι ο γκεσταπίτης απομακρύνεται από τη θέση του και συνεχίζει να λαμβάνει το μισθό του με μια μείωση της τάξης του 40% με 45%. Τώρα το τι γίνετε στην πραγματικότητα δεν το γνωρίζουμε. 

Η υπόθεση πήγε βέβαια και στα πολιτικά δικαστήρια. Μετά από δύο αναβολές, στις 2 Απριλίου 2008 και στις 29 Νοεμβρίου 2008, κατά τις οποίες ο Αυγουστίνος Δημητρίου και η οικογένεια του είχαν έρθει από την Μεγαλόνησο, εφτά γκεσταπίτες "καταδικάζονται" στις 16 Δεκεμβρίου από το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης για απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη και ο αρχιΓκεσταπίτης, Νίκος Παππάς, για απλή συνεργασία και για απρόκλητη έμπρακτη εξύβριση. 

Συγκεκριμένα 3 αστυφύλακες και 1 αρχιφύλακας "καταδικάστηκαν" σε τρία χρόνια φυλάκισης, με τον αρχιφύλακα να τρώει επιπλέον 3 μήνες για το αδίκημα της έργω εξύβρισης, επειδή εμφανιζόταν σε βίντεο να βγάζει το σκούφο από τον Αυγουστίνο Δημητρίου και να τον πετάει στο έδαφος. Οι παραπάνω ποινές ήταν εξαγοράσιμες προς πέντε ευρώ την ημέρα. 

Ενώ 2 αστυφύλακες, 1 αξιωματικός της ΓΕΛ.ΑΣ. και ο πρώην διευθυντής της Ασφάλειας-Γκεστάπο Θεσσαλονίκης "καταδικάστηκαν" σε ποινές φυλάκισης 15 μηνών με τριετή αναστολή. Το δικαστήριο αναγνώρισε στο σύνολο των κατηγορουμένων το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου και ξυλοδαρμού, ενώ οι εφέσεις αποφασίστηκε να έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα. 

Η δικαιοσύνη για μια ακόμη φορά είχε φανεί συνεπής στο ραντεβού της με την ιστορία. Μετά την ετυμηγορία ο Αυγουστίνος Δημητρίου δήλωσε πως: 

«Ακόμη και δέκα χρόνια να περάσουν δεν θα το ξεπεράσω. Τρέμω και φοβάμαι όταν δεν παίρνω τα φάρμακά μου. Μόνο εγώ και η οικογένειά μου ξέρουμε τι περνάω». 

Ενώ από νωρίς το πρωί μπροστά στο δικαστικό μέγαρο είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες αγανακτισμένοι πολίτες οι οποίοι μετά την ανακοίνωση της απόφασης ξέσπασαν κατά των αστυνομικών και κατευθύνθηκαν με πορεία στο κέντρο της πόλης. Η υπόθεση είχε βέβαια και το "οικονομικό" της σκέλος. 

Στις 3 Μαΐου 2012 το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης επιδίκασε στον Αυγουστίνο Δημητρίου το ποσό των 300.000 ευρώ για ηθική βλάβη, αφού ο Αυγουστίνος είχε υποβάλλει αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου ζητώντας 1 εκατομμύριο ευρώ. 

Το 2010 το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης σε πρώτο βαθμό επιδίκασε στον Αυγουστίνο Δημητρίου χρηματική αποζημίωση ύψους 300.000 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής είχε ασκήσει έφεση το Ελληνικό Δημόσιο κι έτσι η υπόθεση εξετάστηκε σε δεύτερο βαθμό στο Τριμελές Διοικητικό Εφετείο, το οποίο επιδίκασε την ίδια χρηματική αποζημίωση με το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. 

Όπως είπαμε και στην αρχή του κειμένου ο Αυγουστίνος Δημητρίου εκτός από δαρμένος βρέθηκε και κατηγορούμενος. Σύμφωνα με τη δικογραφία κατηγορούνταν ότι συμμετείχε σε επεισόδια μέσα στο Πανεπιστήμιο κατά την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και πως γρονθοκόπησε τους γκεσταμπίτες που επιχείρησαν να τον συλλάβουν στην πλατεία Σιντριβανιού. Συγκεκριμένα: 

«Συμμετείχε σε ομάδα αγνώστων που από το προαύλιο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου εκσφενδόνιζε εναντίον των ταγματασφαλιτών τεμάχια μαρμάρων και σκυροδέματος, με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στους παθόντες κίνδυνο για τη ζωή τους». 

«Απώθησε με τα χέρια του τους ταγματασφαλίτες, την ώρα που αυτοί επιχείρησαν να τους συλλάβουν, και τους χτύπησε με γρονθοκοπήματα και με τα πόδια του, προκειμένου να τους εξαναγκάσει να μην πραγματοποιήσουν τη σύλληψή του». 

Ο εισαγγελέας δηλαδή στο κατηγορητήριο υιοθέτησε πλήρως τις λαλακίες του Υπουργείου Προπαγάνδας της Γκεστάπο. Διόλου περίεργο. Μετά από 2 αναβολές, στις 12 Απριλίου 2010 και στις 14 Μαρτίου 2011, αθωώθηκε την Τρίτη για όλες τις κατηγορίες που τον βάραιναν. Στην απολογία του υποστήριξε πως: 

«Ήρθαν όλοι πάνω μου και με χτυπούσαν με δύναμη και μίσος. Με σπάσανε στο ξύλο. Ούτε σε ταινία δεν είχα δει αυτά που μου έκαναν. Απορώ γιατί τέτοιο μένος. Έφτασα στο σημείο να σκέφτομαι ότι θα με σκοτώσουν. Ούτε οι Τούρκοι δεν έκαναν στους Κύπριους τέτοια πράγματα». 

Νωρίτερα αξιωματικός της ΓΕΛ.ΑΣ. κατέθεσε ότι τον "διέκρινε" να "πρωταγωνιστεί" σε επεισόδια αλλά υπέπεσε σε αντιφάσεις, σε σχέση με προηγούμενες καταθέσεις του, ως προς την ώρα τέλεσης των αποδιδόμενων στον 29χρονο πράξεων. Τώρα απομένει να εκδικαστεί το σκέλος της υπόθεσης που αφορά την έφεση των ταγματασφαλιτών κατά της πρωτόδικης απόφασης της 16ης Δεκέμβρη 2008. Η έφεση έχει πάρει και αυτή κάνα δυο αναβολές. 

Στις 28 Απριλίου 2010 ο Δημήτρης Χασάπης, ένας από τους βασικούς μάρτυρες της υπόθεσης, απαλλάχτηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης για την κατηγορία της «συκοφαντικής δυσφήμισης» του γκεσταμπίτη  Απόστολου Αποστολίδη. 

Ο Δημήτρης Χασάπης ήταν ένας από τους οκτώ καθηγητές που την ημέρα του ξυλοδαρμού υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες και 3 ημέρες αργότερα κατέθεσαν στον αρμόδιο αντεισαγγελέα πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, Χρήστο Καραγιάννη, μηνυτήρια αναφορά προς τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, ζητώντας τη δικαστική διερεύνηση του επεισοδίου. Μεταξύ των άλλων ανέφεραν πως: 

« ...διαμαρτυρηθήκαμε για το δημόσιο βασανισμό ενός κρατουμένου και μάλιστα υπό την επιτήρηση αξιωματικών της Γκεστάπο, ζητώντας να τηρηθεί η νομιμότητα και να κληθεί ασθενοφόρο, καθώς ήταν φανερό ότι ο νεαρός αιμορραγούσε και καλούσε τους περαστικούς σε βοήθεια». 

«Οι μασκοφόροι δράστες απάντησαν στη διαμαρτυρία μας με προπηλακισμούς, χυδαίο υβρεολόγιο και απειλητικό τρόπο, εκτοξεύοντας σεξιστικά υπονοούμενα εναντίον μας, καθώς και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για το επάγγελμά μας. Οι ένστολοι ταγματασφαλίτες από την άλλη πλευρά προσπάθησαν να μας απωθήσουν και να μας απομακρύνουν, δηλώνοντας ότι δήθεν δεν συμβαίνει τίποτε κι ότι το επεισόδιο δεν μας αφορά. Όλοι οι παρευρισκόμενοι ένστολοι αστυνομικοί και οι αξιωματικοί, αρνήθηκαν να μας ανακοινώσουν το όνομά τους και δεν έφεραν κανένα στοιχείο από το οποίο θα μπορούσε να διαπιστωθεί η ταυτότητά τους». 

«Στη συνέχεια οι μασκοφόροι επιβίβασαν τον τραυματία σε αυτοκίνητο με πινακίδες ΚΙΕ 4265 και απομακρύνθηκαν από το χώρο του επεισοδίου». 

«Ζητήσαμε από παρευρισκόμενο ανώτερο αξιωματικό της Γκεστάπο (επί των επωμίδων του ένα χρυσό αστέρι) να ενημερωθεί για το γεγονός ο Εισαγγελέας και η απάντησή του ήταν "δεν ξέρω τίποτα", ενώ ταυτόχρονα εισήλθε στο ισόγειο του Ξενοδοχείου ABC». 

«Επιδιώξαμε επικοινωνία με τις εισαγγελικές αρχές, αρχικά τηλεφωνικά (τηλέφωνα 2310 507129, 2310 520138, 2310 520092, 2310 520 235) και, στη συνέχεια, μεταβαίνοντας στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τα τηλέφωνα δεν απαντούσαν και στο Δικαστικό Μέγαρο υπήρχαν μόνο οι φρουροί γκεσταμπίτες». 

«Την Κυριακή το πρωί ορισμένοι από εμάς επισκεφτήκαμε και αναγνωρίσαμε τον τραυματία νεαρό στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς όπου νοσηλεύεται. Ο νεαρός είναι Κύπριος, λέγεται Αυγουστίνος Δημητρίου και κατά δήλωσή του έχει έρθει στην Γερμανία για σπουδές εδώ και 10 ημέρες». 

Ο αρχιφύλακας-γκεσταπίτης, Απόστολος Αποστολίδης, που πρωταγωνίστησε στον ξυλοδαρμό και καταδικάστηκε πρωτόδικα, είχε μηνύσει τον Δημήτρη Χασάπη ότι απευθυνόμενος στους ταγματασφαλίτες τους κατηγόρησε για πρόκληση φθορών στο Πανεπιστήμιο και τους εξύβρισε. Σύμφωνα με το κλητήριο θέσπισμα ο Δημήτρης Χασάπης κατηγορούνταν ότι: 

«Ως υπαίτιος του ότι την 17.11.2006 ισχυρίστηκε σε βάρος του εγκαλούντα Α.Α., γκεσταμπίτη, που υπηρετεί στην ΓΕΛ.ΑΣ. (Υποδιεύθυνση Ασφαλείας-Γκεστάπο Θεσσαλονίκης) και ο οποίος τη συγκεκριμένη ημέρα βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία τήρησης μέτρων τάξης για τις εκδηλώσεις της επετείου-αντεπανάστασης της 17ης Νοεμβρίου (Πολυτεχνείου) ενώπιον του αστυνόμου Ν.Π., των συναδέλφων του αστυνομικών (Π.Μπ., Ι.Λ.) και άλλων τρίτων προσώπων, που παρευρίσκονταν στο χώρο έμπροσθεν του ξενοδοχείου ABC τα ακόλουθα επί λέξη ψευδή και συκοφαντικά περιστατικά (απευθυνόμενος στον εγκαλούντα): "σε είδα προσωπικά να είσαι μέσα στα πανεπιστήμια, να σπας με το πόδι σου πέτρες και μάρμαρα και να τα πετάς σε τζαμαρίες μέσα στο χώρο των πανεπιστημίων και να τις σπας [...] εσείς είσαστε οι κουκουλοφόροι που βάζετε φωτιές στα πανεπιστήμια, εσείς είσαστε οι υπαίτιοι των επεισοδίων"». 

Έτσι μετά τον Αυγουστίνο Δημητρίου βρέθηκε και ο Δημήτρης Χασάπης κατηγορούμενος. Μια μόνιμη τακτική των γκεσταπιτών προκειμένου να σου ασκήσουν ψυχολογική βία και να υπονομεύσουν την αξιοπιστία σου ενόψει της δίκης.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια επειδή ο ο Δημήτρης Χασάπης ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και το γεγονός του ξυλοδαρμού είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, η μήνυση του γκεσταμπίτη δεν είχε και πάρα πολλές πιθανότητες να ευδοκιμήσει. Η προσπάθεια όμως έγινε. Σε υποθέσεις αστυνομικής βίας κτλ., οι μηνύσεις για «ψευδή καταμήνυση» εναντίον μαρτύρων είναι νόμος. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. 

Στο απολογητικό του υπόμνημα ο αρχιφύλακας-γκεσταπίτης, Απόστολος Αποστολίδης, διασκεδάζει τον ξυλοδαρμό λέγοντας: 

«Βεβαίως ο Αυγουστίνος Δημητρίου φάνηκε ότι ξυλοκοπήθηκε αγρίως. Βεβαίως τον πήραν τα αίματα.. Μήπως όμως θυμάται κανένας από εμάς την ποσότητα αίματος που εξήρχετο από τη μύτη μας όταν για κάποιο λόγο στην παιδική μας ηλικία αιμορραγούσε αυτή; Είναι αποδεδειγμένο επίσης ότι έσπασε η μύτη του Δημητρίου κατά τη στιγμή που αυτός έχασε την ισορροπία του και συμπαρέσυρε με την πτώση του και τους δύο συναδέλφους που προσπαθούσαν να τον ακινητοποιήσουν». 

Ενώ έκανε και εκτιμήσεις για το θήραμά του: 

«Δικαιούμαι να πιστεύω ότι κάποια μερίδα της κυπριακής νεολαίας αφήνει το νησί της Κύπρου όχι για να προοδεύσει και να μεγαλουργήσει στο εξωτερικό, όπως κάνει η πλειοψηφία των συμπολιτών τους, αλλά μόνο για να προκαλέσει ζημιά, αναστάτωση και καταστροφή στη χώρα που τους φιλοξενεί». 

Φυσικά αναφέρετε και στον εαυτό του με θριαμβευτικά σχόλια: 

«Από την πρώτη ημέρα κατάταξής μου ξεχώρισα για το χαρακτήρα, την ψυχραιμία και τις ικανότητές μου και για το λόγο αυτόν οι ανώτεροί μου με τοποθέτησαν στην ειδική κατασταλτική αντιτρομοκρατική μονάδα (ΕΚΑΜ) (...) βραβεύτηκα και τιμήθηκα με πλήθος επαίνων». 

Δύο από το πλήθος των επαίνων που πήρε αφορούσαν 2 άλλες περιπτώσεις ξυλοδαρμών στις οποίες συμμετείχε και για τις οποίες το ελληνικό κράτος καταδικάστηκε για κακομεταχείριση (το 2007 και το 2010) από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υποχρεώνοντας το να καταβάλει ως ηθική αποζημίωση μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

Ο Αυγουστίνος Δημητρίου μετά τον άγριο ξυλοδαρμό εγκατέλειψε για πάντα την Θεσσαλονίκη και για αρκετό καιρό έπασχε από μετατραυματικό σοκ, βγάζοντας την με ψυχοφάρμακα. Εμείς όμως δεν χρειάζεται ν’ανησυχούμε για όλα αυτά. Οι οκτώ αστυνομικοί είναι εκεί έξω πάλι για να μας προστατέψουν από την ανεξέλεγκτη μανία που επιδεικνύουν οι ζαρντινιέρες.

Στη συνέχεια ακολουθεί η συνέντευξη του σε τηλεοπτική εκπομπή, 6 Φεβρουαρίου 2007, για τα όσα διαδραματίστηκαν εκείνη την ημέρα.

Τελειώνοντας να αναφερθούμε και στον πρώην πρόεδρο της Ε.Π.Σ.Μ. (από το 1993-2002), τέως Αντινομάρχη Θεσσαλονίκης (Αντινομάρχης διοίκησης, αθλητισμού, πολιτισμού, τουρισμού και υποδομών, την περίοδο 2002-2009, εξού και τα δικαστήρια που είχε για τα λεγόμενα "45ρια" έργα τα οποία φέρεται να ανέθετε απευθείας και χωρίς διαγωνισμούς η Νομαρχία Θεσσαλονίκης σε εργολάβους), που σήμερα εκτελεί χρέη περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Διονύση Ψωμιάδη, ο οποίος είχε αναφερθεί στον ξυλοδαρμό του Αυγουστίνου Δημητρίου λέγοντας:

«Καλά, αυτόν μια ζαρντινιέρα δεν το χτύπησε;». «Tο μόνο λάθος που έκαναν οι αστυνομικοί ήταν πως ότι έκαναν το έκαναν στα φανερά».

Ξεχάσαμε. Στις 12 Ιουλίου είχε βάλει υποψηφιότητα και για πρόεδρος της Ε.Π.Ο. (είχε βάλει και παλιότερα, την οποία πάλι είχε αποσύρει), καταγγέλλοντας τον Βασίλη Γκαγκάτση ότι έχει προστάτες πολιτικά και οικονομικά μέσα. 

Για να αποσύρει την υποψηφιότητά του στις 29 Αυγούστου και να δηλώσει κατηγορηματικά ότι θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις την υποψηφιότητα του Βασίλη Γκαγκάτση, αφού διαθέτει όλα τα απαιτούμενα προσόντα για... την αναγέννηση του ελληνικού ποδοσφαίρου, προσόντα που σε καμία περίπτωση δεν διαθέτει ο έτερος υποψήφιος.

Το στανταράκι της νέας δανειακής σύμβασης και το δράμα των βουλευτών μας.

Τι και αν στις 12 Φλεβάρη ψηφιζόταν στην βουλή το νομοσχέδιο για την νέα δανειακή σύμβαση και το PSI που θα υποθηκεύσει και θα δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο το παρών και το μέλλον των κατοίκων αυτής της χώρας, στην αίθουσα συνάντησης, συζήτησης και γνωριμίας του Ελλαδικού Κυνοβουλίου που από δω και πέρα μπορεί κάλλιστα να μετονομαστεί από εντευκτήριο σε sports-cafe οι βο(υ)λευτές μας παρακολουθούσαν αμέριμνοι αρχικά τον αγώνα μπάσκετ μεταξύ του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού και εν συνεχεία για να ξελαμπικάρουν λιγάκι ακόμα από τα βάσανα τον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ του Παναθηναϊκού και της Ξάνθης.

Από μια άποψη βέβαια δικαιολογούνται γιατί μετά τις μειώσεις που έχουν υποστεί -όπως όλοι μας- σε μισθούς, συντάξεις, επικουρικά, επιδόματα, δώρα, τις μαζικές παραιτήσεις από τις βουλευτικές αποζημιώσεις, τα χαράτσια και την φοροεπιδρομή, το εισόδημα τους έχει συρρικνωθεί ανεπανόρθωτα με αποτέλεσμα να εντάσσονται και αυτοί στο 27,7% του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας τρέχοντας από συσσίτιο σε συσσίτιο, από εθιμοτυπική εκδήλωση σε εθιμοτυπική εκδήλωση και ψάχνοντας διαρκώς πιο κλειστό δημοτικό γυμναστήριο που προσφέρει στέγη και στοιχειώδη ζέστη είναι σήμερα ανοικτό προκειμένου να ξαποστάσει τις παγερές νύχτες του χειμώνα.

 

Έτσι αναγκαστικά η «No Bet» συνεδρίαση εντός της αιθούσης του νεοκλασικού κτιρίου, σχεδιασμένο από τον Βαυαρό αρχιτέκτονα της βασιλικής αυλής της Βαυαρίας Φρειδερίκο φον Γκέρτνερ, των Παλαιών Ανακτόρων και ο χαλασμός που επικρατούσε έξω από αυτό πέρασαν σε δεύτερη μοίρα αφού οι 2 αγώνες που έκλειναν το στοιχηματικό δελτίο που βρισκόταν κάπου στην κωλότσεπη των βουλευτών μας είχε προτεραιότητα χαρίζοντας τους τα προστοζήν και ένα έξτρα χαρτζιλίκι για να βγάλουν την εβδομάδα.

Όλα συνεχίζονται..

Μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις έγιναν σε όλη την χώρα με αφορμή την χθεσινή ψηφοφορία στη βουλή. Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου κατέκλυσαν την Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τον Λάρισα, τον Βόλο, το Αγρίνιο, την Καβάλα, την Μυτιλήνη, την Κέρκυρα και άλλες πόλεις στέλνοντας το δικός του μήνυμα.

Από αυτές τις κινητοποιήσεις δεν θα μπορούσαν να λείπουν ως Άνθρωποι, δηλαδή Αυθύπαρκτα Ελεύθερα Σκεπτόμενα Συνειδητοποιημένα Κοινωνικοποιημένα Όντα, μετέχοντες αυτού του κόσμου και οι Οπαδοί. Συμμετέχοντες βέβαια όχι ως «οπαδοί» (ως υπήκοοι) με την ιδιότητα του «οπαδού», ένα σχετικό-τυπικίστικο-συμβασιακό-συμβολαιικό ιδιότυπο, που ορίζονται ως προς κάτι (όχι ως οι ίδιοι), αλλά ως Άνθρωποι.   

Έτσι ο "οπαδικός" χώρος εκφράστηκε με διάφορους τρόπους (συμμετοχή στις συγκεντρώσεις, πανό στα γήπεδα, ανακοινώσεις, άρθρα μέσα από διαδικτυακούς τόπους) παίρνοντας θέση στα τεκταινόμενα, όπως συνηθίζει να το κάνει εξάλλου με κάθε "ευκαιρία".

Ενδεικτικά την συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις είχαν εκφράσει οι σύνδεσμοι της Νίκης Βόλου "Όμιλος Φίλων Νίκης Βόλου", "Blue Club "Π.Ντοκούζης" και "Θύρα 3-Volos Club", ο σύνδεσμος φίλων Ηρακλή "Αυτόνομη Θύρα 10" (http://www.iraklis-g10.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=1330&Itemid=41), o σύνδεσμος φίλων Ολυμπιακού Βόλου "Austrian Boys", οπαδοί της ομάδας του Ηλυσιακού (http://rude-boyz-ilisiakos.blogspot.com/2012/02/blog-post_11.html), οι "Alternatives Fans" της ομάδας του Εργοτέλη (http://www.alter-ergotelis.gr/node/113), οπαδοί της ομάδας του Ο.Φ.Η. (http://omilistas.wordpress.com/2012/02/09/ολοι-στουσ-δρομουσ/) καθώς και της Προοδευτικής Τούμπας. 

Τα γνωστά - άγνωστα φερέφωνα - «μιμίδια»  της αστυνομίας, του πολιτικού κόσμου και των μεγαλοεπιχειρηματιών - εργοδοτών τους που αυτο-αποκαλούνται δημοσιογράφοι τρομοκρατημένα σαν ποντίκια από τα χθεσινά γεγονότα φυσικά συνεχίζουν να παραμιλάνε για ιδιότυπη σύμπραξη και για υπόγειες διασυνδέσεις χούλιγκαν με τους κύκλους των "κουκουλοφόρων" και άλλα ωραία όμορφα φανταστικά σενάρια αποδεικνύοντας το ταλέντο τους στην συγγραφή -κατά παραγγελίαν- αστυνομικών μυθιστορημάτων. Για τις υπόγειες διαδρομές και σχέσεις των διαπλασμένων (εκ)παιδευμένων κατοικίδιων "δημοσιογράφων" και του ρόλου-επιχειρησιακού σχεδίου που επιτελούν φυσικά δεν χρειάζεται να μιλήσουμε.

Μερικά βίντεο από τις χθεσινές κινητοποιήσεις.

http://youtu.be/6c1AL3ZxUc8

http://youtu.be/Iv6k8FGtKgA

http://youtu.be/vfJnnry-yNk

http://youtu.be/96Pmwu22eW8







http://youtu.be/w6_XRjwDgbI

 http://youtu.be/L4JvjCQPLgw







http://youtu.be/SP8HiJAR2Y4







http://youtu.be/Pw8H_5SowYg

http://youtu.be/dJ4z4nLEgIc

http://youtu.be/xVfyAPlJXUI

http://youtu.be/_TUEchwXFsE

http://youtu.be/NljVxqRpbw0

Και 2  βίντεο ακόμη.

http://youtu.be/TglisetAotw 

http://youtu.be/NJe2IkBN3IY 

 

Τώρα όσον αφορά την πόλη μας και μιλώντας αρκετά χοντροκομμένα, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διέσχισαν τους κεντρικούς δρόμους της  παρά το κρύο, το ψιλόβροχο που έριχνε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και της άσχημης προ-διάθεσης εξαιτίας της πολύ μικρής παρουσίας κόσμου τις προηγούμενες 2 ημέρες.

Κατά την διάρκεια της πορείας έσπασαν υποκαταστήματα τραπεζών (Πειραιώς, FBB, Marfin,), τα ΕΛ.ΤΑ της Εθνικής Αμύνης, κάμερες τραπεζών, ενώ στόχος υπήρξαν διάφορα  καταστήματα (Miele, Cyta, Hush Puppies, Public, Travel Plan, Tribeca, Sport 2000, Φωκάς) και χλιδάτες καφετέριες της παραλιακής.

Οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις κατοχής ξεκίνησαν κατά την επιστροφή της πορείας απο την Τσιμισκή στο ύψος της Αριστοτέλους και διέρκησαν για αρκετή ώρα ενώ στήθηκε οδόφραγμα μπροστά στο ξενοδοχείο Electra Palace.

Εν συνεχεία οι συγκεντρωμένοι έσπασαν σε κομμάτια προς διάφορες κατευθύνσεις, κάποιος κόσμος παρέμεινε στην πλατεία, ενώ άλλοι πήγαν στο κατειλημμένο από την προηγούμενη ημέρα Ολύμπιον.

Ακολούθως τα διάφορα κομμάτια από την πορεία που σκορπίσανε συγκροτούνταν, επανασυγκροτούνταν, ξαναγύριζαν στην πλατεία Αριστοτέλους και δέχονταν καθ΄όλη την διάρκεια τις επιθέσεις των Μ.Α.Τ. οι οποίοι πέταξαν δακρυγόνα και πέτρες ακόμη και μέσα στον χώρο του Ολύμπιον.

Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου που παραβρίσκονταν στο Ολύμπιον κάποια στιγμή βγήκε στην πλατεία για να αποχωρήσει συγκροτημένα, δέχτηκε νέα επίθεση από την αστυνομία που είχε ως στόχο να διαλύσει τον κόσμο,  ξέσπασαν εκ νέου συγκρούσεις και το μεγαλύτερο μέρος της συνέχισε στην οδό Μητροπόλεως για να καταλήξει μέσω Ναυαρίνου στην Καμάρα και να διαλυθεί.  Ενώ κατά την διάρκεια της πορείας διμοιρίες από στενά προσπαθούσαν να σπάσουν και να τεμαχίσουν την πορεία, ενώ επιτέθηκαν στην πορεία στην συμβολή των οδών Μητροπόλεως με Κούσκουρα καθώς και στη συμβολή Μητροπόλεως με Διαγώνιο.

Έγιναν συνολικά 20 προσαγωγές και  6 συλλήψεις. Αρκετά άτομα τραυματίστηκαν ελαφρά ενώ  υπήρξαν μερικές λιποθυμίες από τα δακρυγόνα. Από τους 6 συλληφθέντες 1 ήταν ανήλικος και αφέθηκε ελεύθερος, 1 κατηγορείτε για 3 πλημμελήματα (διακεκριμένη διατάραξη κοινής ειρήνης, απόπειρα σωματικής βλάβης και αντίσταση κατά της αρχής), 1 για 2 πλημμελήματα (διατάραξη κοινής ειρήνης και απόπειρα σωματικής βλάβης) και οι υπόλοιποι 3 έχουν από 1 πλημμέλημα (διατάραξη κοινής ειρήνης). Πέρασαν σήμερα από αυτόφωρη διαδικασία και η δίκη τους θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Πέμπτη στις δώδεκα η ώρα.


Μερικά βίντεο από την Θεσσαλονίκη.

http://youtu.be/ZmON1ANvccg

http://youtu.be/HENwk5ll1uc

Και ορισμένα ακόμη.

http://youtu.be/HENwk5ll1uc

http://youtu.be/QPsagFBksHY 

http://youtu.be/V1sMwCMaHEw

http://youtu.be/9Ke62DyvGws 

28η Οκτωβρίου 2011.

ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΟΥ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

ΤΟΣΟ ΣΟΥ ΠΛΑΣΑΡΟΥΝ ΕΝΔΟΞΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

(και ένδοξο μέλλον θα τολμούσα να συμπληρώσω)

ΑΠΟ ΤΟ "ΟΧΙ" ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ

2 βίντεο από την επέλαση στην Καλαμάτα των ανεπίσημων και απρόσκλητων στην κερκίδα των επισήμων όπου παρίστανταν οι φυγαδευμένοι.

ΑΠΟ ΤΟ "ΟΧΙ" ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Βίντεο από την παρεμπόδιση της Λέσχης Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων να παρελάσει με τις παραδοσιακές αποκριάτικες στολές της.

Ανακοίνωση για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο πολιτικό - στρατιωτικό καρναβάλι που καλείτε κατ΄ευφημισμόν στρατιωτική παρέλαση εξέδωσε ο σύνδεσμος φίλων Ηρακλή «Αυτόνομη Θύρα 10»

«Θέλοντας να προλάβουμε τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης αλλά και όλους αυτούς που το τελευταίο διάστημα εκδίδουν σενάρια πρακτορολογίας και προβοκατορολογίας πιο συχνά και από τον Φώσκολο όταν παιζόταν η Λάμψη, σπεύδουμε να κάνουμε μια καταγραφή των γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά τη σημερινή στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη.

Σαν οπαδοί του Ηρακλή αποφασίσαμε να παραστούμε μαζικά στο χώρο της παρέλασης έτσι ώστε να διατρανώσουμε το αίσθημα αηδίας που τρέφουμε για το πολιτικό σύστημα της χώρας τόσο γι’ αυτό που έκαναν στην ομάδα μας, όσο και γι’ αυτό που κάνουν στις ζωές μας. Παρά τη προσπάθεια ματατζήδων και ασφαλιτών καταφέραμε να φτάσουμε κοντά στην εξέδρα των επισήμων όπου συναντήσαμε κόσμο από σωματεία εργαζομένων, οργανώσεις πολιτών αλλά και απλούς πολίτες οι όποιοι βρίσκονταν εκεί για να διαμαρτυρηθούν. Ενωθήκαμε μαζί τους με όλη μας τη ψυχή ιδιαίτερα όταν πήραν τη πρωτοβουλία να κλείσουν το δρόμο έτσι ώστε να μη γίνει η παρέλαση.

Μετά από αρκετή ώρα συνθημάτων και αφού είχε αποχωρήσει ο «θειος του πιλάβιου» ένας λόχος έφεδρων αξιωματικών, όπως πληροφορηθήκαμε μετά, ο οποίος βρίσκονταν πίσω μας, αποφάσισε να ανοίξει το δρόμο από τους προδότες, όπως φώναζαν, για να γίνει η παρέλαση. Όλως τυχαίως εκείνη την ώρα οι κλούβες των μπάτσων που βρίσκονταν μπροστά μας άνοιξαν τον δρόμο. Ξεκίνησαν λοιπόν με στρατιωτικό βήμα και «σιδερένια πυγμή» (λέμε τώρα), να περάσουν από πάνω μας. Φυσικά πήραν την απάντηση που τους ταίριαζε και επέστρεψαν εκεί από όπου ξεκίνησαν.

Δεν ξέρουμε ποιόν ωφελούν αυτές οι ενέργειες, πάντως σίγουρα το γεγονός να πλακώνονται στο ξύλο, ένστολοι στρατιωτικοί με πολίτες είναι κάτι που πιστεύαμε ότι θα αργούσαμε λίγο ακόμα να δούμε! Επίσης δεν ξέρουμε αυτά τα βατράχια, νεροχελώνες ή όπως αλλιώς λέγονται πού νόμιζαν ότι βρίσκονται. Ούτε σε κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης βρισκόμαστε ούτε η χούντα έχει γίνει στρατιωτική, προς το πάρων παραμένει κοινοβουλευτική. Ελπίζουμε το πάθημα να σας γίνει μάθημα!

Τέλος απευθυνόμαστε σε όλα τα παπαγαλάκια που θα σπεύσουν να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα και τους λέμε ότι πλέον έχει έρθει η ώρα του λαού ο οποίος δεν θα σας ξεχάσει όταν ξεμπερδέψει με τα αφεντικά σας!

Εμείς σαν Αυτόνομη Θύρα 10 ξαναλέμε ότι θα βρισκόμαστε σε κάθε κοινωνική εκδήλωση. Θα γίνουμε ο ίσκιος σας μέχρι να ανατραπεί αυτό το καθεστώς το οποίο έχει διαλύσει τόσο τη ζωή μας, όσο και την ομάδα μας!»

ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ

Μια εικόνα χίλιες λέξεις.

Ένας άνδρας 55 χρονών αυτοπυρπολήθηκε την Παρασκευή έξω από το υποκατάστημα της τράπεζας Πειραιώς στην συμβολή των οδών Τσιμισκή και Εθνικής Αμύνης λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ο 55χρονος ευτυχώς διέφυγε τον κίνδυνο και νοσηλεύεται με ελαφρά εγκαύματα.

Τέτοιες «εικόνες» ήταν αρκετά άγνωστες στον τόπο μας και κατά το παρελθόν η αντίληψη μας γι΄αυτές προέρχονταν κυρίως από κάποια γεγονότα που έρχονταν σπάνια στην δημοσιότητα από μακρινές χώρες και για αρκετούς από εμάς μέσω του γνωστού ομώνυμου δίσκου των Rage Against The Machine που απεικονίζει τον Βιετναμέζο μοναχό Thich Quang Duc να αυτοπυρπολείται στη Σαϊγκόν στις 11 Ιούνη του 1963 διαμαρτυρόμενος για την καταπίεση των Βουδιστών μοναχών στο Βιετνάμ, από την κυβέρνηση του προέδρου Ngo Dình Diem, ο οποίος είχε δώσει την εντολή να συλλαμβάνονται και να εκτελούνται μαζικά.

Δυστυχώς η οικονομική κρίση και τα οικονομικά προβλήματα που «αυτή» φέρνει μαζί της οδηγεί πολλούς ανθρώπους πάνω στην απόγνωση τους να οδηγούνται σε τέτοιες καταστροφικές και ανέξοδες λύσεις.

Ενδεικτικό είναι ότι σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία το 2006 καταγράφηκαν 394 θάνατοι από αυτοκτονίες (χωρίς να υπολογίζονται οι απόπειρες ή περιπτώσεις που συγκαλύπτονται για λόγους στιγματισμού, π.χ. πτώση από ύψος, δηλητηρίαση κλπ.) και το 2010 σύμφωνα με την Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας περίπου 500. Ενώ με πρόσφατο έγγραφο του υπουργείου Υγείας η αύξηση σε ποσοστά αυτοκτονιών αγγίζει το 40%.

Το «κράτος δικαίου», η «δικαιοσύνη» και ο βρώμικος Χάρυ.

Σε ένα ένα σύγχρονο αστικό - δημοκρατικό κράτος σαν το δικό μας, μιας και στις δυτικές ευρωπαϊκές χώρες ακόμη και σε αυτές του πρώην Σοβιετικού μπλοκ είναι η κυρίαρχη μορφή οργάνωσης με τις όποιες παραλλαγές και διαφοροποιήσεις εμφανίζονται κατά τόπους, η έννοια της «δικαιοσύνης» καταλαμβάνει περίοπτη θέση στην πολιτικοκοινωνική ζωή της χώρας και η οποία υποτίθεται διαφοροποιεί το καθεστώς στο οποίο ζούμε από άλλα καθεστώτα του όχι και πολύ μακρινού παρελθόντος, όπως των πρώην κομμουνιστικών κρατών, του γερμανικού ναζισμού, της ισπανικής χούντας, του ιταλικού φασισμού και της ελληνικής δικτατορίας των συνταγματαρχών.

Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα, τους ορισμούς, τις ερμηνείες που δίνει η κυρίαρχη οπτική και προπαγάνδα καθώς ως γνωστών η ιστορία γράφετε από τους νικητές, αν και οι νικητές δεν είναι οι πλέον κατάλληλοι για να καταγράφουν και να ερμηνεύουν.

Στις μέρες μας υποτίθεται ότι η δικαιοσύνη και οι αρχές που είναι επιφορτισμένες για την απόδοση της είναι αυτόνομες ως οντότητες και διαχωρισμένες από άλλες συνιστώσες που συμπληρώνουν την λειτουργία του κράτους απολαμβάνοντας λειτουργική και προσωπική «ανεξαρτησία». Όπως ο κάθε πολίτης υποτίθεται ότι είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου και όχι ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.

Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια. Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη βουλή και τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Ενώ η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον πρόεδρο της δημοκρατίας και την κυβέρνηση.

Έτσι η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη αναλαμβάνει να εκτελέσει την αποστολή της απονομής «δικαιοσύνης» ενώ καμία άλλη θεσμοθετημένη εξουσία δεν μπορεί να παρεμβαίνει στο έργο της ή να της ασκεί κάποιου είδους διοικητικό έλεγχο. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή και οπτική η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν μπορεί να επεμβαίνει προκαθορίζοντας την δικαστική ετυμηγορία ή να επεμβαίνει με οποιονδήποτε άλλο τρόπο εκ των υστέρων σε περίπτωση που δεν της ήταν αρεστή (σπάνια είναι η αλήθεια) μια δικαστική απόφαση.

Μιλώντας σε γενικότερο πλαίσιο βέβαια όπως οι κυρίαρχες ιδέες μιας εποχής δεν είναι τίποτα άλλο από τις ιδέες της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων που μορφοποιούν και συγκροτούν τον κόσμο που ζούμε σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις επιθυμίες της, έτσι και η κυρίαρχη δικαιοσύνη κάθε εποχής δεν είναι τίποτα άλλο παρά η δικαιοσύνη (η λαϊκή δικαιοσύνη με την κρατική δικαιοσύνη είναι δύο δικαιοσύνες εκ διαμέτρου αντίθετες και εχθρικές ή μία προς την άλλη) που αντανακλά και εκφράζει αυτές τις σχέσεις (πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές, ιδεολογικές..), η οποία βρίσκετε σε άμεση συνάρτηση με τους υπόλοιπους λειτουργικούς φορείς που τις διεκπεραιώνουν και όχι αποκομμένη σε έναν δικό της ιδεατό φανταστικό κόσμο. Κάτι σαν τον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα που αιωρείται στον αιθέρα.

Για να έρθουμε λίγο στα όσα εκτυλίχθηκαν πριν και μετά την απόφαση της επιτροπής εφέσεων της Ε.Π.Ο. στις 10 Αυγούστου για παραμονή του Ολυμπιακού Βόλου και της Καβάλας στην Σούπερλιγκα.

Από την ανακοίνωση της απόφασης και μετά ο πολιτικός κόσμος της χώρας εγέρθηκε με αιχμή του δόρατος κυβερνητικά στελέχη όπως τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλο Γερουλάνο, τον υφυπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργο Νικητιάδη, τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Ηλία Μόσιαλο και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., Χρήστο Πρωτόπαπα, ο ένας πιο άσχετος από τον άλλον με τα του ποδοσφαίρου, αφού η απόφαση όπως τόνιζαν δεν συνάγει με το «κοινό περί δικαίου αίσθημα» και το κλίμα «κάθαρσης» που διανύουμε. Δηλαδή τα πολιτικά και επικοινωνιακά παιχνίδια της εγχώριας πολυκομματικής παράγκας.

Ο Παύλος Γερουλάνος σαν άλλος Judge Dred ή επιθεωρητής Κάλαχαν (γνωστότερος και ως Βρώμικος Χάρυ), από την ταινία Dirty Harry του Don Siegal με πρωταγωνιστεί τον Κλιντ Ίστγουντ το 1971 που γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και έχει δημιουργήσει σχολή από τότε, αποφάσισε να πάρει τον νόμο στα χέρια του και να αποδώσει δικαιοσύνη, αφού η «ήπια» απόφαση της αθλητικής δικαιοσύνης κλυδώνιζε την εμπιστοσύνη των πολιτών στον «νόμο και την τάξη», την «κάθαρση», την αληθοφάνεια και το νέο πολιτικό σκηνικό.

Αν και προφανώς ένας πολιτικός στις μέρες μας δεν «μπορεί» να αποφασίζει αν ομάδες ή φυσικά πρόσωπα είναι αθώοι ή ένοχοι, τι ποινές πρέπει να τους επιβληθούν, ποια είναι η σωστή και ποια ερμηνεία του γράμματος του νόμου πρέπει να επικρατήσει.

Ο Βρώμικος Χάρυ στην ομώνυμη ταινία δεν ήταν βέβαια πολιτικός όπως ο Βρώμικος Γερουλάνος, αλλά αστυνομικός. Κοινά χαρακτηριστικά και ομοιότητες συναντάς και στις δύο περιπτώσεις αλλά όχι μόνο μεταξύ των δύο φιγούρων, του Βρώμικου Χάρυ και του Βρώμικου Γερουλάνου, αλλά και μεταξύ του κοινωνικού πλαισίου της Αμερικής της δεκαετίας του 1960 αρχές 70΄και της Ελλάδας του σήμερα.

Εν ολίγης χωρίς να πλατιάζουμε πολύ ο επιθεωρητής Κάλαχαν στην ταινία για όσους δεν την έχουν δει ήταν ένας σκληρός μπάτσος των δρόμων του Σαν Φρανσίσκο όπως ο επιθεωρητής Γερουλάνος ένας σκληρός πολιτικός των κοινοβουλευτικών εδράνων της πλατείας Συντάγματος, που είχε βαρεθεί τους πεπαλαιωμένους νομοθετικούς - γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, την τήρηση των διαδικασιών, τα δικαιώματα των υπόπτων και των κατηγορούμενον, τα βάσιμα στοιχεία και τις αποδείξεις, τον συμπονετικό δικαστή που προνοεί για τους κακούς και την αναποτελεσματικότητα των αρχών, όπως ο επιθεωρητής Γερουλάνος, αποφασίζοντας να πάρει την κατάσταση στα χέρια του δρώντας σύμφωνα με τον δικό του κώδικα ηθικής και δικαίου και χρησιμοποιώντας νόμιμες, ημινόμιμες και παράνομες ανορθολογικές μεθόδους προκειμένου να καταπολεμήσει το έγκλημα με κάθε απαραίτητο μέσο, όπως ο επιθεωρητής Γερουλάνος.

Το ρόλο του σκιαγραφημένου στιγματισμένου απόλυτου κακού στην θέση του Αχιλλέα Μπέου, του Μάκη Ψωμιάδη, του Ολυμπιακού Βόλου και της Καβάλας ενσαρκώνει στην ταινία ο Scorpio μια εξωπραγματική υπερ - εγκληματική φιγούρα αποστερημένη από κάθε ανθρώπινη ιδιότητα η οποία σκοτώνει, απαγάγει, βιάζει, σκηνοθετεί τον ξυλοδαρμό του με αποτέλεσμα να είναι τυλιγμένος από την κορυφή ως τα νύχια με γύψο και γάζες, εκβιάζει το δημόσιο ζητώντας λύτρα και ενίοτε κάνει και καμιά λεωφορειοπειρατεία σε σχολικά λεωφορεία.

Η αποστολή του Βρώμικου Χάρυ σε όλη την ταινία είναι μέσα από μια σειρά επεισοδίων που χρίζουν αυτοτελής επισκόπηση να καταδιώκει τον Scorpio όπως ο Βρώμικος Παύλος να καταδιώκει την Καβάλα και τον Ολυμπιακό Βόλου, μετατρέποντας το βέβαια σε προσωπικό ζήτημα τιμής, όπως ο Βρώμικος Παύλος. Στο τέλος της ταινίας καταφέρνει να τον εξοντώσει, αυτόκλητα, σκοτώνοντας τον εν ψυχρώ, όπως ο Βρώμικος Παύλος καταφέρνει να αφανίσει αυτόκλητα εν ψυχρώ τις δύο ομάδες. Έτσι και στις δυο περιπτώσεις η προσωποποίηση του κοινωνικά «καλού» και «αγαθού» επικρατεί έναντι της προσωποποίησης του κοινωνικά κακού και μοχθηρού.

Η ταινία είναι σε εκτενής βαθμό εμπλουτισμένη από σημειολογικούς κώδικες διαμέσου των οποίων αποδίδονται οι σημειακές πραγματικότητες με τις οποίες οι πρώτοι επικοινωνούν αντανακλώντας το πολιτικό - κοινωνικό πλαίσιο της εποχής και κατ΄επέκταση για να συνδεθούν με της ρητορικές που τις αντιπαρέρχονται και τις αντιμάχονται.

Το παρουσιαστικό του εγκληματία Scorpio είναι παρόμοιο με του νεαρού αμφισβητία της εποχής. Μακριά μαλλιά, παχιά φαβορίτα και στενό τζιν καμπάνα. Εν ολίγης χίπις. Στην ζώνη του μάλιστα έχει και αγκράφα με το σήμα της ειρήνης! Περίεργα και αντιφατικά πράγματα για έναν μανιακό αιμοσταγή δολοφόνο. Θα περίμενε κάνεις λογικά να είναι με βάση την ψυχοσύνθεσή του μια πιο ελαφριά έκδοση του Φρέντυ Κρούγκερ από την ταινία «Ο Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες». Η τουλάχιστον μια πιο βαριά έκδοση του Παύλου Γερουλάνου από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

Ο εγκληματίας διατηρεί το παρουσιαστικό του καθ΄όλη τη διάρκεια της ταινίας εκτός από μια σκηνή. Στην συνάντησή του με τον επιθεωρητή Κάλαχαν που θα του παρέδιδε τα λύτρα που είχε ζητήσει από τον δήμο του Σαν Φρανσίσκο προκειμένου να σταματήσει την δράση του ενώ παράλληλα είχε απαγάγει και μια νεανίδα.


Εκεί αφού είχε καταφέρει να απομόνωση τον επιθεωρητή σε ένα ερημικό σημείο κάνει την εμφάνισή του, για πρώτη και τελευταία φορά, με κουκούλα κόκκινου χρώματος που κάλυπτε όλη την κεφαλή. Κάτι που είναι έξω από κάθε λογική αφού το κόκκινο ως χρώμα τραβά την προσοχή από απόσταση, για κάποιον που θέλει να περάσει απαρατήρητος, ας πούμε για να επιτεθεί στον αστυνομικό. Θα περίμενε κανείς να φοράει μαύρο ή κάποιο άλλο σκούρο χρώμα μιας και ήταν και βράδυ. Αλλά ο συμβολισμός προφανής. Το κόκκινο χρώμα ήταν ο κομμουνιστικός κίνδυνος, ο Scorpio ένας κομμουνιστής και οι κομμουνιστές μανιακοί δολοφόνοι. Βρισκόμαστε στην καρδιά του ψυχρού πολέμου και η κόκκινη απειλεί στοιχειώνει το Αμερικάνικο φαντασιακό και όνειρο.

Η κοπέλα που έχει απαγάγει, βιάσει και πετάξει σε ένα πηγάδι ο Scorpio είναι μια λευκή κοπέλα της μεσαίας τάξης, προκειμένου να επιτευχθεί ευκολότερα η ταύτιση του κοινού. Ενώ ο κακοποιός που έχει προσλάβει για να τον κακοποιήσει και να τον ξυλοκοπήσει σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, με αποτέλεσμα να είναι τυλιγμένος από την κορυφή ως τα νύχια με γύψο και γάζες, μαύρος. Για ευνόητους λόγους.




Σκοπός του Scorpio είναι να κατηγορήσει την αστυνομία του Σαν Φρανσίσκο και ειδικά τον επιθεωρητή Κάλαχαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στο δικαστήριο και προκαλώντας έτσι τον οίκτο να αθωωθεί. Κάτι το οποίο τελικά συμβαίνει. Μήπως τελικά η αστυνομία δεν είναι τόσο κακή όσο την παρουσιάζουν και οι καταγγελίες για αστυνομική βαρβαρότητα και αυθαιρεσία δεν ευσταθούν και όλα είναι μια σκευωρία που στόχο έχουν να την πλήξουν; Βρισκόμαστε στην περίοδο που η εσωτερική κοινωνική αναταραχή στην Αμερική συνεχιζόταν και οι καταγγελίες για αστυνομική βαρβαρότητα ήταν καθημερινό φαινόμενο.


Ο εγκληματίας στην ταινία παρουσιάζετε να εκβιάζει το Δημόσιο ζητώντας χρήματα για να σταματήσει την δράση του. Ενώ παράλληλα γίνονται πολλές κριτικές νύξεις προς το κράτος που συντηρεί και ενισχύει τα ρεμάλια, τους τεμπέληδες, τους μαύρους και τους μεξικανούς με πάσης φύσεως παροχές και επιδόματα. Ο χρηματικός εκβιασμός του δημοσίου από τον εγκληματία, ένα ρεμάλι δηλαδή, ανήκει σε αυτόν τον αστερισμό και την καταγγελία του. Όσα περισσότερα τους δίνεις μόνο καλό τους κάνεις και πάντα θα ζητάνε ακόμα περισσότερα. Ενώ θα ζητάνε με την βία μεγαλύτερο μερίδιο. Η μετάβαση από το κράτος πρόνοιας στο ακραίο νεοφιλελεύθερο κράτος απαιτούσε μια τέτοια φιγούρα εκβιαστή να είναι εκ προοιμίου αδύνατη να υπάρξει.


Η υπόγεια χρήση σημείων βέβαια δεν σταματάει εκεί. Στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο όπου κυκλοφορεί ο εγκληματία συναντάς παντού το σήμα της ειρήνης (όπως και στην αγκράφα της ζώνης του), κυρίαρχο σύμβολο ανυπακοής εκείνη την εποχή. Ενώ στο εγκαταλελειμμένο κτίριο όπου πληρώνει για να τον ξυλοκοπήσουν υπάρχουν σβάστικες και σύμβολα της ειρήνης, της αναρχίας κτλ. Σύμβολα δηλαδή ασύμβατα και άσχετα μεταξύ τους και σκόπιμα συνδεόμενα με ένα καθεστώς βίας και τρόμου έτσι ώστε συνειδητά ή ασυνείδητα να εμπνέουν μελλοντικά τον φόβο αυτόνομα.

Η αυτονόμηση ενός σημείου και η εν συνεχεία μεταπήδησή του με ένα ξένο πεδίο αναφοράς είναι η κλασική λειτουργία της μετωνυμίας. Όλα στέκουν, για να μπορέσουν εν συνεχεία να υποστυλώσουν την πολιτική χειραγώγηση. Αυτή την πρακτική αντέγραψαν και χρησιμοποίησαν ο Δαλιανίδης, στη Στροφή και τα Τσακάλια και οι άλλες ελληνικές ταινίες με θέμα το νεολαιίστικο περιθώριο της δεκαετίας του 80΄ όπου παρέλαυναν σε σκηνικά βίας, τρόμου και αρνητικής προδιάθεσης συγκεκριμένα πολιτικά σύμβολα, ονόματα ομάδων, θυρών και υπογραφές με ψευδώνυμα αθλητικού περιεχομένου..


Θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά ακόμα για το περιεχόμενο αυτής της «αθώας» ταινίας μαζικής κουλτούρας και κατανάλωσης, καθώς και για τα διάφορα επίπεδα ερμηνείας και σημασιών που αποδίδονται εκεί μέσα αλλά ας σταματήσουμε για λόγους οικονομίας εδώ.


Γεγονός είναι ότι η ταινία γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία που είχε ως αποτέλεσμα να γυριστεί εν συνεχεία ως πενταλογία και ότι ο ηθοποιός Andrew Robinson που υποδύθηκε των Scorpio στην ταινία μετά την προβολή της αναγκάστηκε να μετατρέψει τον τηλεφωνικό του αριθμό σε απόρρητο αφού δεχόταν για μεγάλο διάστημα υβριστικά και απειλητικά τηλεφωνήματα. Προφανώς μια μερίδα του κοινού δεν μπορούσε να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα, την πραγματικότητα από την προσομοίωση, τον Andrew Robinson από τον Scorpio.


Τόσο η ταινία Dirty Harry στην Αμερική όσο και το Dirty Scandal στην Ελλάδα, η μορφή του επιθεωρητή Κάλαχαν και η μορφή του επιθεωρητή Γερουλάνου εμφανίστηκαν σε δύο κρίσιμες περιόδους για την πολιτικό - κοινωνική ζωή του τόπου. Περιόδους με δραματικές πολιτικό - κοινωνικές αλλαγές και αύξηση της κοινωνικής αναταραχής. Με τις όποιες ιδιαιτερότητες υπάρχουν βέβαια στην κάθε περίπτωση.


Στην Αμερική απ΄τα μέσα της δεκαετίας του 60΄ ένα μεγάλο κίνημα αμφισβήτησης γεννιόταν ξεκινώντας από τις μαζικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις και τους χίπις για να περάσει στα αιτήματα της γυναικεία χειραφέτησης, την νέα αριστερά, τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και επεκτείνετε μέχρι τους μαύρους πάνθηρες και οργανώσεις όπως οι Weathermen. Η κομμουνιστική απειλή που αποτελούσε όλη τη δεκαετία του 50΄ τον κεντρικό μοχλό άσκησης της πολιτικής και οργάνωσης του δημόσιου φόβου είχε αρχίσει σιγά σιγά να υποχωρεί από το επίκεντρο και τη θέση της να παίρνει ο εσωτερικός κίνδυνος.


Ένα από τα βασικά επίκεντρα αυτής της αμφισβήτησης ήταν και η πόλη του Σαν Φρανσίσκο όπου έδρευε και το πανεπιστήμιο του Μπέρκλευ ανέκαθεν φυτώριο ριζοσπαστικών ιδεών και επίκεντρο των τότε φοιτητικών αγώνων και ζυμώσεων. Ενώ απ΄το Σαν Φρανσίσκο ξεκίνησε και το ρεύμα της Αμερικάνικης αντί - κουλτούρας, οι μπητ λογοτέχνες, οι ντίγκερς. οι γίπις και οι κολλεκτίβες. Στο Σαν Φρανσίσκο ιδρύθηκαν και οι Μαύροι Πάνθηρες με κύριο αίτημα τους αρχικά την προστασία του μαύρου πληθυσμού της πόλης από τις αναίτιες επιθέσεις της αστυνομίας λόγος για τον οποίο εξοπλίστηκαν και κήρυξαν ότι θα αμύνονται σε κάθε περίπτωση αστυνομικής επέμβασης. Στο Σαν Φρανσίσκο δραστηριοποιήθηκαν και οι Weatherman που την εποχή που γυρίζετε η ταινία έχουν στο ιστορικό τους αρκετές παράνομες συλλήψεις μελών τους από την αστυνομία, λόγος ο οποίος ανάγκασε το δικαστήριο να τους αθωώσει, εξαιτίας της παράνομης αστυνομικής - ανακριτικής διαδικασίας.


Στην Ελλάδα αντίστοιχα τα δυο τελευταία χρόνια έχουμε μια διάχυση και εντατικοποίηση των κοινωνικών διεργασιών και ριζοσπαστικοποίηση ενός όλου και μεγαλύτερου κομματιού της κοινωνίας το οποίο δεν διστάζει να οργανώνετε, να αμφισβητεί την εξουσία και τις προσταγές της, να αντιτίθεται και να αντιμάχεται τα σχέδιά της, ξεπερνώντας πολλές φορές τα εσκαμμένα και νόμιμα όρια. Αυτά δηλαδή που προστάζουν οι κυρίαρχοι θεσμοί. Ενώ στις παραδοσιακές συγκροτήσεις προστέθηκαν νέες όπως το κίνημα δεν πληρώνω, οι επιτροπές κατοίκων γειτονιάς κτλ. με τελευταίους τους Αγανακτισμένους.

Τόσο στην Αμερική της τότε εποχής (προ Dirty Harry) όσο και στην Ελλάδα (προ μνημονίου) έχουμε έναν ακόμα κοινό παρανομαστή. Ένα απαρχαιωμένο κράτος, γραφειοκρατικό, δύστροπο, αργοκίνητο, υπερδιογκωμένο, φιλεύσπλαχνο, με πολύ πρόνοια και σπάταλο. Πολύ κράτος και λίγη διακυβέρνηση, δηλαδή αποτελεσματικότητα.

Κάπου εκεί εμφανίζετε στην Αμερική η ταινία Dirty Harry στις αίθουσες του σινεμά και το Dirty Scandal των στημένων αγώνων στην Ελλάδα αντανακλώντας και προκειμένου να δηλώσουν την εποχή της παλινόρθωσης και τις νέες πολιτικές επιλογές. Το κράτος είναι ξανά εδώ ανανεωμένο, με νέα πολιτική διακυβέρνησης, εξ΄ορθολογισμένο, λειτουργικό, αποτελεσματικό, με καινούργιες κοινωνικές «αξίες» και απαλλαγμένο απ΄το παρελθόν του.

Κάπου εκεί εμφανίζετε και η φιγούρα του Βρώμικου Χάρη και του Βρώμικου Γερουλάνου που αποφασίζουν να πάρουν τον νόμο και την δικαιοσύνη στα χέρια τους και να την αποδώσουν με κάθε τρόπο, τιμωρώντας όπως αυτοί πιστεύουν, έχοντας βαρεθεί τους νομοθετικούς, γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, τις ορθές διαδικασίες, το γράμμα του νόμου, τα δικαιώματα και τον συμπονετικό δικαστή.

«Well the law is crazy», αναφωνεί ο επιθεωρητής Κάλαχαν στην ταινία για να συμφωνήσει μαζί του ο επιθεωρητής Γερουλάνος, «he΄s got a point»..


Η νέα ιδεολογία του νόμου, της δικαιοσύνης και της τάξης πρέπει να ιδωθεί όχι ως σύστοιχο απλώς του νόμου, της δικαιοσύνης και της τάξης αλλά ως πολιτική διακυβέρνησης που εισάγει, επεξεργάζεται και αξιώνει το νέο κράτος ως εξ΄ορθολογισμένη πρακτική διακυβέρνησης αναστοχαζόμενη στο πρόβλημα της αποτελεσματικότητάς της. Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα δεν είναι οι ανορθόδοξες μέθοδοι του επιθεωρητή Κάλαχαν και του επιθεωρητή Γερουλάνου αλλά το ανορθόδοξο σύστημα, ο συμπονετικός δικαστής που προνοεί για τους κακούς, το γράμμα του νόμου, οι ορθές διαδικασίες, τα δικαιώματα των υπόπτων και κατηγορούμενον. Πρέπει να υπάρξει πολύ διακυβέρνηση, δηλαδή αποτελεσματικότητα και λίγο κράτος.


Ο ισχυρισμός ότι οι σκοποί της πολιτικής εξουσίας ταυτίζονται ή απλώς συνδέονται με τους σκοπούς του υφιστάμενου δίκαιου είναι απολύτως αναληθής. Απεναντίας, το δίκαιο της πολιτικής εξουσίας χαράσσει ακριβώς το σημείο εκείνο όπου το κράτος, είτε λόγω αδυναμίας, είτε λόγω των εμμενών συσχετισμών στο εσωτερικό μιας έννομης τάξης, αδυνατεί πλέον, μέσω αυτής της έννομης τάξης, να εγγυηθεί τους εμπειρικούς σκοπούς που επιθυμεί με κάθε τίμημα να επιτύχει.


Έτσι η, με χίλιους δυο τρόπους, παρέμβαση του επιθεωρητή Γερουλάνου δεν αποδίδει απλά νόμο και δικαιοσύνη αλλά παράλληλα θεσπίζει νόμο και δίκαιο εγείροντας ταυτόχρονα την απαίτηση να εφαρμοστεί. Όπου νόμος, δίκαιο - η τυπική εφαρμογή τους ανήκει στην αρμοδιότητα των οργάνων - και παρέμβαση δεν διακρίνονται πια και τίθενται σε καθεστώς απόλυτης αδιακρισίας.


Οι εμπειρικοί σκοποί του επιθεωρητή Γερουλάνου πρέπει πάση θυσία να επιτευχθούν. Η παρέμβαση του προαναγγέλλει απλά το ποιοτικό άλμα των θεσμών. Το δίκαιο πρέπει εφεξής να δικαιώνει τον επιθεωρητή Γερουλάνο και όχι ο επιθεωρητής Γερουλάνος το δίκαιο. Οι εμπειρικοί σκοποί του επιθεωρητή Γερουλάνου να απορροφούν τους δικαϊκούς και όχι το αντίστροφο.


Για να αφήσουμε λίγο στην άκρη τον επιθεωρητή Γερουλάνο και να περάσουμε στον Παύλο Γερουλάνο. Ενεργώντας μέσω της «ανεξάρτητης» αρχής της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού (υπό την εποπτεία του υπουργού Πολιτισμού ως προς τα διοικητικά θέματα), προκειμένου να προλάβει κάθε μη επιθυμητό ενδεχόμενο από την απόφαση της επόμενης ημέρας του Τακτικού Διαιτητικού Δικαστηρίου της Ε.Π.Ο. που καλούνταν να αποφασίσει αν υπάρχει λόγος ακύρωσης της απόφασης αφαίρεσης βαθμών και κατ' επέκταση επανεκδίκασης της υπόθεσης του Βόλου και της Καβάλας απ' την επιτροπή εφέσεων, έριξε τις 2 ομάδες στην Δ΄ κατηγορία για πλασματική μετοχική σύνθεση απαγορεύοντάς τες να υφίστανται ως ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρίες.


Έτσι στις 23 Αυγούστου η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού μετά την Αμερική ανακάλυψε και παρένθετα πρόσωπα στο μετοχικό καθεστώς των δύο ομάδων κάτι που αδυνατούσε να το κάνει τα τελευταία χρόνια όταν ενέκρινε μαζί και με το υπουργείο Ανάπτυξης το μετοχολόγιο, το καταστατικό και τη σύνθεση των διοικητικών συμβουλίων των δύο Π.Α.Ε.




Η τηλεκατευθυνόμενη Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού ως όργανο απαρτίζετε από τον πρόεδρο, ο οποίος πρέπει να είναι ανώτατος εν συντάξει δικαστικός λειτουργός και 6 μέλη, με ισάριθμους αναπληρωτές. Η τωρινή σύνθεση της Ε.Ε.Α. διαμορφώθηκε στις 17 Αυγούστου όταν 2 νέα μέλη και 3 καινούργια αναπληρωματικά μέλη αντικατέστησαν πρόσωπα που είχαν δηλώσει παραίτηση το διάστημα μεταξύ των μηνών Μάιο και Ιουλίο.

Στις αρμοδιότητες της Ε.Ε.Α. είναι να ελέγχει τους οικείους συνδέσμους, να απευθύνει συστάσεις και υποδείξεις σε σωματεία, Α.Α.Ε. και Τ.Α.Α. Να χορηγεί άδειες και εγκρίσεις για την απόκτηση πιστοποιητικού για συμμετοχή στο πρωτάθλημα. Να επιβάλλει πρόστιμα και να διατάσσει όπου απαιτείται καταπτώσεις εγγυητικών επιστολών. Να εκδίδει οδηγίες προς το σκοπό ενιαίας εφαρμογής των ρυθμίσεων του βασικού αθλητικού νόμου. Να παρέχει διάφορες γνωμοδοτήσεις και να αποφασίζει, ελέγχοντας την τήρηση των προϋποθέσεων, για το ποιες ομάδες πρέπει να μετέχουν στα παιχνίδια στοιχηματισμού προκαθορισμένης απόδοσης. Ακόμα να ελέγχει την τήρηση των προϋποθέσεων παραμονής των αθλητικών σωματείων, Π.Α.Ε. - Κ.Α.Ε. - Τ.Α.Α., στη θεσπισμένη από ειδικό νόμο ρύθμιση προς το δημόσιο τελεσίδικα αναγνωρισμένες κατά τις διατάξεις του ΚΕΔΕ οφειλές τους. Τέλος την τήρηση διατάξεων που αφορούν στην υποβολή υπευθύνων δηλώσεων πόθεν έσχες διαιτητών, μελών Δ.Σ. αθλητικών ανωνύμων εταιριών κ.α. και να επιβάλει σε περίπτωση μη συμμόρφωσης τις κυρώσεις.

Ενώ ως γνήσια ανεξάρτητη αρχή τα μέλη της λίγο πολύ έχουν στενή σχέση με τον κρατικό κουρβανά και συνδέονται με τους κύκλους της υψηλής κοινωνίας δουλεύοντας στο παρελθόν και κατά τις μέρες μας ως μέλη στην Επιτροπή Προμηθειών Υγείας, την Επιτροπή Ανταγωνισμού, του Εθνικού Οργανισμού Τουρισμού, του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας, του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, της Διεύθυνσης Μελετών Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς επί εποχής φούσκας, της Βόλος 2013 Α.Ε. του υπουργείου Πολιτισμού και της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού που είχε αναλάβει την διεξαγωγή των Μεσογειακών αγώνων 2013 οι οποίοι ευτυχώς ακυρώθηκαν, σε νομιμοπαρασκευαστικές επιτροπές της πολιτείας, στο διοικητικό συμβούλιο του νοσοκομείου Μεταξά και στην διοικούσα επιτροπή του πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδος, ως ανώτατα στελέχη του ομίλου Marfin Investment Group του Ανδρέα Βγενόπουλου, ως συνδικαλιστές - μέλη του συνδυασμού του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά - υποψήφιοι βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην Β΄ Πειραιώς (Ειρήνη Μαρούπα, αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού) και ως επικοινωνιολόγοι - δημοσιογράφοι - σύμβουλοι του Παύλου Γερουλάνου (Γιώργος Μπίκος, μέλος της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού).

Στην διάρκεια της περιόδου που μας πέρασε εκφράστηκε κατά κόρον μια ιδιόμορφη αντίληψη περί δικαιοσύνης η οποία συνίσταται πως για να καταδικαστεί κάποιος δεν χρειάζονται αποδείξεις αλλά μας αρκούν και οι ενδείξεις.

Αυτό το «ποιοτικό» άλμα επί κοντώ και η ιδιότυπη αντίληψη δικαιοσύνης βρίσκει εφαρμογή βέβαια εδώ και πολλά χρόνια στο κοινωνικό πεδίο και στα ποινικά δικαστήρια αλλά τον τελευταίο καιρό με την συστημική κρίση και την αύξηση του κοινωνικού ανταγωνισμού τυχαίνει να την συναντάμε όλο και πιο συχνά μπροστά μας όχι μόνο στις δικαστικές αποφάσεις αλλά και ως διαμορφωτική λογική των νομοπαρασκευασμάτων. Με πρόδηλο σκοπό αυτή να καθιερωθεί, να αποκτήσει κοινωνική συναίνεση και αποδοχή και να υποστηλωθεί ως πολιτική ορθολογικότητα.




Διακινητές αυτής της αντίληψης δικαιοσύνης υπήρξαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που δεν σταμάτησαν λεπτό να επευφημούν, χτυπώντας ρυθμικά παλαμάκια, την νέα τάξη της μόδας και εξυγίανσης στον χώρο της ποινικής δικονομίας και των δικαστικών εδράνων. Λέγοντάς μας ταυτόχρονα ψεματάκια ότι σε αντίθεση με τα αστικά δικαστήρια που καταδικάζουν με αποδεικτικά στοιχεία, για την αθλητική δικαιοσύνη και για τους ποδοσφαιρικούς φορείς θα πρέπει να αρκούν οι ενδείξεις και να μην περιμένουν τις χρονοβόρες διαδικασίες της ποινικής δικαιοσύνης.

Βιάζονται προφανώς μην τους προλάβει η δευτέρα παρουσία, έρθει το 666 στη γη, δεν καταφέρουν να ολοκληρώσουν την κάθαρση και πάνε με μια περαιτέρω αμαρτία στο κεφάλι τους στα μεταθανάτια δικαστήρια.

Μάλιστα για να γίνει το «νέο» καθεστώς πιο πιστευτό και να αποκτήσει περισσότερο κύρος μας είπαν ότι και η ΟΥΕΦΑ με ενδείξεις τιμωρεί. Παρουσιάζοντάς μας μάλιστα δηλώσεις του υπεύθυνου τύπου της ΟΥΕΦΑ Τίμο Μπερνάν πως «για να καταλάβετε πως λειτουργεί η UEFA σε αυτό το κομμάτι, ακόμα και εάν είναι αθώα μία ομάδα, από τη στιγμή που θα εμφανίζονται ενδείξεις, έχει περισσότερες πιθανότητες να τιμωρηθεί από το να τη γλιτώσει».


Ας δούμε όμως τι είπε ο Μισέλ Πλατινί σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε σε αίθουσα του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» κατά την πρόσφατή του επίσκεψη στις 26 Ιουλίου.


«Δεν μπορούμε να πάρουμε αποφάσεις και να τιμωρήσουμε βάσει εικασιών, πρέπει να έχουμε αποδείξεις. Πάρτε για παράδειγμα την Μπεσίκτας στην Τουρκία. Φανταστείτε τι θα γίνει εάν την τιμωρήσουμε τώρα αποκλείοντας την από το Τσάμπιονς Λιγκ και μετά από ένα ή δύο χρόνια να δικαιωθεί στα δικαστήρια της Τουρκίας».


Ο γενικός γραμματέας της ΟΥΕΦΑ Gianni Infantino στις 19 Ιουλίου στην εκπομπή «Νέοι Φάκελοι» δήλωνε πως «Πρέπει να σεβόμαστε τις διαδικασίες τις ποινικές και αστικές διαδικασίες και στη συνέχεια να αναλαμβάνουμε δράση, αλλά πρέπει να διασφαλίζουμε ότι αν κάτι αποδεικνύεται..»


Ενώ το 2009 ο Πίτερ Λιμάχερ, επικεφαλής του πειθαρχικού σώματος της UEFA, στην συνέντευξή του στο περιοδικό «Κ» της «Καθημερινής της Κυριακής» έλεγε πώς..


«Μαζί με την υπόθεση του Πανιωνίου πρόκειται για 36 αγώνες. Όλοι αφορούν παιχνίδια της UEFA.

Τρεις υποθέσεις εκδικάστηκαν έως τώρα. Είναι ένας αριθμός που δεν με ικανοποιεί. Αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολη η τεκμηρίωση. Όσα βλέπουμε στην αγορά στοιχήματος αποτελούν ενδείξεις, όχι αποδείξεις. Δεν υπάρχουν ομολογίες. Για να τιμωρήσουμε ένα σύλλογο πειθαρχικά, πρέπει να συνδέσουμε την αγορά στοιχήματος με το σύλλογο.

Στην υπόθεση Μακεντόνια Σκόπια εναντίον ΠΦΚ Τσέρνο Μόρε Βάρνα η εκδίκαση διεκόπη λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Σε ότι αφορά τον βουλγαρικό σύλλογο ο φάκελος έκλεισε. Σε ότι αφορά τη Μακεντόνια Σκόπια ακόμα εξετάζουμε αν δικαιολογείται μια επανέναρξη της δίκης».


Γι΄αυτό μάλλον για το Πανιώνιος - Δυναμό Τιφλίδας (0-1 ημίχρονο, 5-2 τελικό) έναν αγώνα που τόσο η UEFA όσο και η βιομηχανία του στοιχήματος είναι απόλυτα πεπεισμένες ότι ο αγώνας στήθηκε με την εμπλοκή και των 2 ομάδων έχουν περάσει 7 χρόνια και ακόμα να ανακοινωθεί απόφαση. Ενώ στον αγώνα Αιγάλεω - Ζαλγκίρις Βίλνιους (1-3 τελικό αποτέλεσμα) για το πρώτο παιχνίδι του τρίτο γύρου του Ιντερτότο το 2005, σ΄έναν αγώνα που αντίθετα με τις δημόσιες τοποθετήσεις του συλλόγου προπονητής και σχεδόν όλη η βασική ενδεκάδα του Αιγάλεω είδαν τον αγώνα από την κερκίδα, τιμωρήθηκε το Αιγάλεω με 31.800 ευρώ πρόστιμο.

Έτσι στην προκειμένη περίπτωση για να καταδικαστούν ο Αχιλλέας Μπέος, ο Αγαπούλης καθώς και οι δύο ομάδες δεν χρειάζονται να υπάρξουν εμπλεκόμενα πρόσωπα, ποδοσφαιριστές, προπονητές, διαιτητές, εταιρίες, λογαριασμοί, εμβάσματα, κωδικοί, χρήματα, συναλλαγές.. αλλά μας αρκεί το διαβιβαστικό της ΟΥΕΦΑ που ζητάει έρευνα χαρακτηρίζοντας ορισμένους αγώνες ως ύποπτους, ελαφρά - σοβαρά ύποπτους, διεφθαρμένους, άκρως διεφθαρμένους σύμφωνα με τις ενδείξεις που της παρέχει το σύστημα ανίχνευσις στοιχηματικής απάτης (Betting Fraud Detection System/B.F.D.S.) που παρακολουθεί τη στοιχηματική ροή (ποσά, αυξομειώσεις..).


Φυσικά η ένδειξη ως έννοια είναι τόσο γενική και αφαιρετική, μπορεί να πάρει τόσες πολλές «αξιόπιστες» αποχρώσεις, όσα ψάρια περίπου μπορεί να χωρέσει και ο Ατλαντικός ωκεανός. Η κοινωνική εμπειρία σε αμέτρητες περιπτώσεις αστικών δικών μας έχει δώσει πάνω κάτω μια ιδέα για τι μπορεί να σημαίνει ένδειξη, συνάμα απόδειξη. Η μαρτυρία ενός «αξιόπιστου» αστυνομικού, η απλή συμμετοχή σου σε μια πορεία και ας μην έχεις κάνει τίποτα, η γνωριμία σου με κάποιον που έχει καταδικαστεί για κάτι, το αποτύπωμα σε ένα βιβλίο, το ζώδιο σου που συμφωνεί με τον ωροσκόπο σου..

Και τι καλύτερη ένδειξη - απόδειξη από την κατάθεση του μαϊντανού - «αξιόπιστου» μάρτυρα κύριου Κούγια! Αλλά ας αφήσουμε καλύτερα τα πειστήρια να μιλήσουν από μόνα τους. Η παρακάτω πολύ όμορφη εξιστόρηση είναι από το σκεπτικό της απόφασης της Επιτροπής Εφέσεων της Ε.Π.Ο. για τον αγώνα Ηλιούπολη - Ολυμπιακός Βόλου.

«Για το εν λόγω παιχνίδι ο μάρτυρας Αλεξ. Κούγιας, που εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η μαρτυρία του στην παρούσα υπόθεση είναι σημαντική και αξιόπιστη, καταθέτοντας την προσωπική του γνώση, αφού παρακολούθησε τον αγώνα από την αρχή μέχρι τέλος, αναφέρει ότι η ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ «κάθισε» για να χάσει. Εξιστορώντας δε για το πώς μπήκε το γκολ από τον ποδ/στη του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΒΟΛΟΥ ΗΛΙΑ ΣΟΛΑΚΗ, κατέθεσε τα εξής ...

... Είναι 5 παίχτες της ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ και φαίνεται ότι πρέπει να έχει παιχθεί, αυτή είναι η κρίση μου , στο σκορ κιόλας, όχι μόνο στην νίκη ή ήττα και πότε θα μπουν γιατί κανένας δεν ασχολείται και πηδάει ο Ηλίας μόνος του, ο τερματοφύλακας μάλιστα που λένε, βγήκε με τα γλυκά στο δίσκο, πήγαινε στην άλλη πλευρά και το γκολ ήταν (δυσνόητο) όλο το γήπεδο ...

... Με τα δεδομένα αυτά η Επιτροπή κρίνει ότι το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα (νίκη του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΒΟΛΟΥ) χειραγωγήθηκε για στοιχηματικούς σκοπούς από τον πρόεδρο της ΠΑΕ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ Γ. Τσακογιάννη, βοηθούμενος προς τούτο από τον τερματοφύλακα της Ηλιούπολης, ο οποίος είχε στον αγώνα αυτόν εμφανώς μειωμένη απόδοση ...

... Συμμετοχή δε στην εν λόγω χειραγώγηση για τους ίδιους σκοπούς και προκειμένου να προσπορήσει στον εαυτό του περιουσιακό όφελος, είχε και ο εκκαλών ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΜΠΕΟΣ, αποβλέποντας στις σαφώς υπέρτερες αγωνιστικές δυνατότητες της ομάδας του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΒΟΛΟΥ, αλλά προδήλως και στην «βοήθεια» του τερματοφύλακα της ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ ...

... Όμως δεν προέκυψε καμία ανάμειξη στην χειραγώγηση αυτή των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού Βόλου οι οποίοι όπως προέκυψε από την κατάθεση του παραπάνω ποδοσφαιριστή ΗΛΙΑ ΣΟΛΑΚΗ (τον οποίον, όπως δήλωσε ο μάρτυς Αλ. Κούγια εκτιμά απεριόριστα) όχι μόνον έπαιξαν καθαρά για να νικήσουν, αλλά ήταν και παντελώς άσχετοι με οποιαδήποτε χειραγώγηση του επιδίκου αγώνα ...»

Όσον αφορά την κάθαρση που συντελείτε στον χώρο του ποδοσφαίρου, αυτή θα γίνει μόνο όταν η ΟΥΕΦΑ, η Ε.Π.Ο., η Σούπερ Λίγκα, η Κ.Ε.Δ. οι Π.Α.Ε., το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, τα πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια δικαιοδοτικά όργανα, τα μέσα μαζικής παραπλάνησης, οι στοιχηματικές εταιρίες, η διασύνδεση του αθλήματος με το χρήμα και το κέρδος, οι κάθε λογής Πλατινί, Πιλάβιος, Μαρινάκης, Βασάρας, Γερουλάνος, Μπιτσαξής, Πόπη Παπανδρέου, Μπέος, Ψωμιάδης, μεγάλοι και μικροί ιδιοκτήτες... αποτελέσουν παρελθόν. Μέχρι τότε υπομονή. Μπόρα είναι θα περάσει..