Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Και τώρα; Nάνι, νάνι, ακόμα το παιδί μας κάνει.

Την περασμένη Πέμπτη παίχτηκε η τελευταία (;) πράξη του δράματος που ξεκίνησε εδώ και πολλά χρόνια και κορυφώθηκε από τον Φεβρουάριο και μετά. Η 31η Μαΐου δεν υπήρξε παρά η λογική συνέχεια της 21ης Μαΐου και της 22ας Φεβρουαρίου. 



Ο νεκρός μετά από πολύχρονη μάχη που έδωσε για να διατηρηθεί ζωντανός ενάντια σε έναν εχθρό πολυπληθέστερο και παντοδύναμο δεν τα κατάφερε και απεβίωσε άδοξα. Η κηδεία έγινε και οι συγγενείς του τώρα κλαίνε σπαραχτικά πάνω από τον τάφο του ασελγώντας πάνω στη μνήμη του. Μιλάνε για τον εκλιπόντα με τα καλύτερα λόγια και για το πόσο πολύ τον αγαπούσαν.



Πρωτύτερα είχαν φροντίσει να τον βιάσουν επανειλημμένα, εν συνεχεία να τον σκοτώσουν, κατόπιν να τον τεμαχίσουν σε κομματάκια και στο τέλος να στήσουν τρικούβερτο γλέντι με την σάρκα του, την οποία συνόδεψαν με άφθονο κόκκινο κρασί.



Με την απόρριψη της έφεσης από την δευτεροβάθμια επιτροπή αδειοδότησης της Ε.Π.Ο. έπεσε η αυλαία και το παρόν και το μέλλον του συλλόγου υποθηκεύτηκαν προς άγνωστη κατεύθυνση.



Το αποχωρήσαντα δεξί μπακ και το παραιτηθέν αριστερό χαφ της ομάδας που εκπροσώπησαν τον σύλλογο στα κέντρα των αποφάσεων δεν κατάφεραν να πείσουν την Επιτροπή Εφέσεων Αδειοδότησης για το πλάνο βιωσιμότητας που ετοίμαζαν με ιδιαίτερη επιμέλεια ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο όταν και πρωτοείχαν γίνει οι επαφές με τους υποψήφιους επενδυτές.



Η «αλήθεια» είναι ότι πέσαμε από τα σύννεφα όταν πληροφορηθήκαμε ότι δεν παίρνουμε τελικά άδεια, γιατί μας είχε δημιουργηθεί η στρεβλή εντύπωση ότι ο φάκελος μας ήταν πλήρης και ότι θα ήμασταν οι πρώτοι που θα καταφέρναμε να την αποκτήσουμε. Που να ξέραμε οι «καιμένοι» και «παραπλανημένοι».



To κύκλωμα που λειτουργούσε στο εσωτερικό του συλλόγου καταλαμβάνοντας τους θεσμικούς φορείς, Π.Α.Ε., Α.Σ., Λέσχη Φίλων Άρη, με την άμεση συνεργασία επαγγελματιών συνδεσμιτών άλωσε τον σύλλογο και τον οδήγησε στο χείλος του γκρεμού. Για όλους αυτούς ο Άρης δεν υπήρξε παρά βιοπορισμός και μάλιστα πολύ επικερδής.



Η αλήθεια είναι ότι όλος ο μηχανισμός δούλεψε σκληρά πάνω σε όλα τα επίπεδα για να υπερασπιστεί τα αλληλοσυμπληρώμενα συμφέροντα του και να διατηρήσει τα κεκτημένα του. Μόχθησε, ίδρωσε, έχυσε σάλιο και δηλητήριο, πούλησε ψέμα, όραμα και μεγαλείο, έχτισε ένα εκτενές επικοινωνιακό δίκτυο με ραδιόφωνα και ιστοσελίδες, διέσπειρε την δημοσιογραφική αυλή του στα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης, μοίρασε παροχές και επιδόματα στους αρεστούς οργανωμένους, καλλιέργησε ένα αόρατο πλέγμα εκφοβισμού στον κόσμο και άσκησε βία όποτε έκρινε απαραίτητο, διαπόμπευσε κάθε άτομο που δεν συντάσσονταν με το κοπάδι...



O αρχηγός της συμμορίας μετά από αποτυχημένες απόπειρες κατά το παρελθόν, Αλ Κασίμι, R10, ONCE και αφού εξολόθρευσε όσους θεωρούσε πως στέκονταν εμπόδιο στα σχέδια του, κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο. Να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της Π.Α.Ε. και μελλοντικά μέσα από μεταβατικά επιχειρησιακά σχέδια επί χάρτου να γίνει ο επόμενος μεγαλομέτοχος του συλλόγου.



Στις 22 Μαΐου η ομάδα χορηγήθηκε σε συνασπισμό μανατζαραίων και μετατράπηκε σε προτεκτοράτο τους με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ίδια, μερικές από τις οποίες ήδη αρχίσαμε να βιώνουμε. Με την εθελούσια άμεση και έμμεση σύμπραξη μάλιστα μερίδας των οργανωμένων και ανοργάνωτων οπαδών και φιλάθλων της ομάδας, οι οποίοι σαν σύγχρονοι Αρειανοτσολιάδες συστρατεύθηκαν με τους εκ των έσω κατακτητές.



Από τις αρχές του έτους και εν συνεχεία χρησιμοποιήθηκαν από το κύκλωμα διάφορα επικοινωνιακά τεχνάσματα εξαπάτησης και πρακτικές που θα το οδηγούσαν στον στόχο του. Τα οικονομικά προβλήματα της ομάδας και τα υπέρογκα χρέη αναδύθηκαν ξαφνικά στην επιφάνεια συνδεδεμένα με την αδειοδότηση τόσο την πρώτη όσο και την δεύτερη φορά, η ανάγκη εισροής άμεσα ρευστού έγινε πρώτο θέμα στην ημερήσια διάταξη και οι επενδυτικές προτάσεις η μοναδική «λύση» στο πρόβλημα.



Η γενική συνέλευση της "Κοινωνίας Μελών" που θα έπαιρνε τις αποφάσεις που θα καθόριζαν το παρόν και μέλλον του συλλόγου αναβλήθηκε όσες φορές χρειαζόταν για συμπέσει με την ημερομηνία αδειοδότησης της ομάδας. Ήταν να γίνει στις 2 Μαΐου για να γίνει στις 4 και εν συνεχεία μέσα από παράταση που δόθηκε στην ημερομηνία κατάθεσης των έγγραφων προτάσεων, από 11 Μαΐου σε 16 Μαΐου, ορίστηκε η έκτακτη διακοπείσα γενική συνέλευση της 4ης Μαΐου να πραγματοποιηθεί στις 21 Μαΐου, μια ημέρα πριν την απόφαση του Πρωτοβάθμιου Οργάνου Αδειοδότησης ομάδων.



Όλως τυχαίως στις 20 Μαΐου, μία ημέρα πριν την πραγματοποίηση της διακοπείσας γενικής συνέλευσης, το διοικητικό συμβούλιο της "Κοινωνίας Μελών" καλεί τα μέλη της στις πέντε Ιουνίου και σε περίπτωση μη απαρτίας σε επαναληπτική στις έξι, σε τακτική γενική συνέλευση με σκοπό την:



«προκήρυξη αρχαιρεσιών για τα όργανα του Σωματείου», «εκλογή προεδρείου γενικής συνέλευσης και ψηφολεκτών», «εκλογή εφορευτικής επιτροπής», «έκθεση εξελεγκτικής επιτροπής».



Ενώ για κάποιο «ανεξήγητο» λόγο η εισροή των χρημάτων στην Π.Α.Ε. από τον «Άπλα» θα γινόταν μέχρι τις 30 Ιουνίου. Ήθελε να έχει την εγγύηση ότι όλα τα όργανα θα ελέγχονται από δικούς του ανθρώπους. Η παρτίδα ήταν εξ΄ αρχής καλά μελετημένη και η τράπουλα σημαδεμένη.



Μία ημέρα μετά την έγκριση της σοβαρής, υπεύθυνης και έγγραφης επενδυτικής πρότασης του εκατομμυριούχου Κόντη, του φιλαρειανού Άπλα και του κομιστή Αθανασιάδη, ο γενικός γραμματέας και υπεύθυνος νομικών υποθέσεων της Κοινωνίας Μελών, Θωμάς Γιαννόπουλος, ανέφερε πως:



«Αυτό που ήδη ζητήσαμε είναι τα χρήματα που θα μπαίνουν στην ΠΑΕ κάθε χρόνο να έρχονται μέχρι τις 31/12 του έτους και όχι μέχρι τις 30/6».



Αντιμετώπιζε άραγε πρόβλημα ρευστότητας ακόμη και ο τρισδιάστατος Άπλας και δεν μπορούσε να στείλει τα δανεικά και αγύριστα μέχρι τις 30 Ιουνίου; Ή μήπως η Π.Α.Ε. δεν θα είχε έσοδα από άλλες πηγές μέχρι της 30/6, έτσι ώστε να παρουσιαστούν αυτά ως τα λεφτά του Άπλα;



Στα επικοινωνιακά τεχνάσματα εξαπάτησης του Φεβρουαρίου προστέθηκαν τους 2 τελευταίους μήνες καινούργια τρικ οφθαλμαπάτης, περί αλλαγή πλεύσης από την πλευρά των οργανωμένων και του διοικητικού συμβουλίου της "Κοινωνίας Μελών". Τα οποία βοήθησαν με την σειρά τους να αποκτήσει το επενδυτικό σχέδιο -άλωσης του συλλόγου- μια μεγαλύτερη αληθοφάνεια, «φερεγγυότητα» και την πεποίθηση ότι όντως υπάρχει τελικά κάτι εκεί έξω. Εκτός από εξωγήινους.



Μέσα σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και το νέο επικοινωνιακό φρούτο που έπεσε από το δέντρο τον Μάιο. Αυτό τον "σοβαρών υπεύθυνων έγγραφων" προτάσεων που αντικατέστησε το παλιό, το οποίο είχε σαπίσει ήδη, των μη "σοβαρών υπεύθυνων έγγραφων" προτάσεων.



Αν και είχαμε την εντύπωση ότι και η πρώτη επενδυτική πρόταση του Φεβρουαρίου ήταν και αυτή έγγραφη. Ο πρόεδρος της Λέσχης μάλιστα, Ιωάννης Γρανούζης, επιδείκνυε από εκεί που καθόταν ένα χαρτομάντιλο πάνω στο οποίο ήταν αποτυπωμένη και με το οποίο σκούπιζε την μύτη του καθ΄όλη την διάρκεια της συνέλευσης.



Το νέο φρούτο με το οποίο η Εύα ξεγέλασε τον Αδάμ πρωτοδιατυπώθηκε στη γενική συνέλευση της 4ης Μαΐου από τον σύνδεσμο "Super 3" και ο οποίος επανήλθε την επόμενη ημέρα με ανακοίνωση στην οποία έκανε λόγο για:



«Να κατατεθούν σοβαρές και υπεύθυνες έγγραφες προτάσεις, εντός 24 ωρών (αν και θα έπρεπε να έχουν ήδη κατατεθεί)».



Φυσικά «σοβαρές» και «υπεύθυνες» έγγραφες προτάσεις και μάλιστα εντός 24 ωρών δεν υπάρχουν ούτε για πάγκο που πουλάει κουλούρια στην πλατεία Αριστοτέλους. Πόσο δε για μια ποδοσφαιρική εταιρία που έχει τζίρο εκατομμυρίων. Κατ΄ επέκταση:



«Αν δεν υπάρχει καμία πρόταση απαιτούμε από την υπάρχουσα διοίκηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να προχωρήσει την ομάδα».



Οφθαλμαπάτη τέλος!!!



Οι μόνοι που κατάφεραν να καταθέσουν σοβαρή και υπεύθυνη έγγραφη πρόταση ήταν οι σοβαροί και υπεύθυνοι Γιάννης Κόντης και Θανάσης Αθανασιάδης. Αφού δεν μπόρεσαν να το κάνουν αρχικά από τον Φεβρουάριο και μέχρι τις 4 Μαΐου και εν συνεχεία μέχρι τις 11 Μαΐου, που ήταν η πρώτη διορία που είχε δοθεί για την κατάθεση των προτάσεων, το πραγματοποίησαν τελικά εντός των χρονικών ορίων της δεύτερης, που έληγε στις 16 Μαΐου.



Φυσικά κανένας -άλλος- πραγματικά σοβαρός και υπεύθυνος άνθρωπος δεν θα έκανε πρόταση για μια Π.Α.Ε. της οποίας δεν έχει την πλήρη γνώση και όταν έχει μπροστά του -σε αντίθεση με την παράταξη Κόντη που είχε 3 μήνες- παρά μόνο μερικές ημέρες.
 


Στις 21 Απριλίου μάλιστα το διοικητικό συμβούλιο της Στάζι είχε στείλει εσωτερικό απόρρητο υπόμνημα προς το διοικητικό συμβούλιο της Κα-Γκε-Μπε και τον πρόεδρο της Θανάση Αθανασιάδη, κάνοντας λόγο για κατάθεση συγκεκριμένης πρότασης με σκοπό:



«την απόκτηση μετοχών από εσάς ή οποιονδήποτε τρίτο, νομικό ή φυσικό πρόσωπο», «...σας ζητούμε να μας καταθέσετε...συγκεκριμένη έγγραφη πρόταση για την με οποιονδήποτε τρόπο μεταβολή της μετοχικής σύνθεσης της εταιρίας, ενόψει της επερχόμενης έκτακτης Γ.Σ. του Σωματείου, που θα προκηρυχθεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος...».








Ως γνωστών ο εκατομμυριούχος τραπεζίτης θα έδινε τα χρήματα στον φίλο του τον εκατομμυριούχο εμποροπλοίαρχο, αυτός στον φίλο του τον εκατομμυριούχο οικοδόμο και όλοι μαζί θα παίζανε τους εκατομμυριούχους. Η Π.Α.Ε. δεν θα έχει καμία σχέση με όλα αυτά, θα ήταν προσωπικός δανεισμός του τραπεζίτη στον οικοδόμο και τα λεφτά δεν θα γίνονταν ποτέ απαιτητά από την ομάδα. Άντε καμιά μετοχή.



Μ΄αυτά και μ΄αυτά η τελική ημέρα της κρίσεως έφτασε και στις 21 Μαΐου η διοίκηση παρουσίασε επιτέλους την έγγραφη, σοβαρή και υπεύθυνη πρόταση της και το σοβαρό και υπεύθυνο ακροατήριο της, την αποδέχτηκε.



Επί της ουσίας και σε ότι αφορά την εισροή των χρημάτων από τον Άπλα δεν διέφερε σε τίποτα από την πρώτη -λεκτική- πρόταση που είχε παρουσιαστεί τον Φεβρουάριο. Μόνη «πραγματική εγγύηση» πάλι το γνωμικό «μας ξέρετε και σας ξέρουμε». Ούτε καν αποδεικτικά στοιχεία για τις 200 έως 500 χιλιάδες ευρώ που υποτίθεται εισέρρευσαν στα ταμεία της Π.Α.Ε., σύμφωνα πάντα με δηλώσεις των ιδίων -αν και υπάρχει διχογνωμία για το ακριβές ποσό-, δεν παρουσιάστηκαν. Και πως να γίνει κάτι τέτοιο αφού τα χρήματα δεν μπήκαν ποτέ.



Γιατί τα χρήματα του «Άπλα» δεν εμφανίστηκαν από τον Φεβρουάριο μέχρι τις 21 Μαΐου όταν και η ομάδα είχε άμεση ανάγκη από λεφτά, έτσι έταζαν, αναρωτιόταν καλοπροαίρετα ο κάθε «κακόπιστος». Tι σημασία έχει αφού το όλο σκηνικό στήθηκε μαεστρικά για να διασφαλιστεί για μια ακόμη φορά απλά η απρόσκοπτη λειτουργία της διοίκησης. Σ΄ αυτήν την περίπτωση μέχρι το 2015. Όπως είχε σκηνοθετηθεί και τον Φεβρουάριο με μοναδικό σκοπό να πάρει παράταση για ένα χρόνο ακόμη. Μέχρι τον Ιούνιο του 2013. Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο.



Γελοίες, ασόβαρες και ανεύθυνες προτάσεις προς λαϊκή κατανάλωση από γελοία, ασόβαρα και ανεύθυνα, μα συνεργάσιμα, ανθρωπάκια δούρειους ίππους.



Έτσι αφού έγινε η παγκόσμια πρωτοτυπία να ψηφιστεί 2 φορές το ίδιο πράγμα εν συνεχεία μπήκαμε με χρυσά γράμματα και στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες με την απόφαση πρώτα να εγκρίνουμε την επενδυτική πρόταση και εν συνεχεία να δούμε πως θα αποτυπωθούν εγγράφως οι «προϋποθέσεις» κάτω από τις οποίες θα υλοποιούνταν η «επενδυτική» πρόταση.

 

Εν κατακλείδι η ομάδα ξεπουλήθηκε στους μάνατζερς υπό τις ευλογίες όλων και χάσαμε από την αρχή του έτους πολύτιμο χρόνο μπας και καταφέρουμε να σώσουμε το επερχόμενο κακό.



Ενώ μερίδα οπαδών επιπρόσθετα προτιμούσε να διαμαρτυρηθεί στον τέως γενικό διευθυντή και υπεύθυνου τμήματος μάρκετινγκ της Π.Α.Ε., Γιώργο Ελευθερούδη, επειδή είχε αρνηθεί να κόψει κονδύλι από την Π.Α.Ε. για οπαδάρχη που αντιμετώπιζε πρόβλημα με τις αρχές και όχι να διαμαρτυρηθεί γιατί ήταν καλό λαμόγιο και αυτός. Μαζί με πολλούς άλλους.



Μια μεγάλη μερίδα του κόσμου της ομάδας παρουσιάζει έμφυτη ροπή ή τεχνηέντως δημιουργηθείσα τάση προς επενδυτικά-νανουρίσματα και επενδυτές-γιαγιάδες. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία 9 χρόνια τάχθηκε ανεπιφύλακτα με τους Αραβοϊσπανούς, την R10, την ONCE και τον Άπλα με την παρέα του.



Αν στην περίπτωση του Άλ Κασίμι υπήρχε μια Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού για να μας σώσει, στην περίπτωση της R10 η σιωπηλή αποχώρηση του Αζίζ και του Ροναλντίνιου, στην ONCE ο Λάμπρος Σκόρδας, αυτή την φορά δεν υπήρχε απολύτως κανένας.



Η μάλλον υπήρχε. Η επιτροπή αδειοδότησης της ΕΠΟ.


 
Φυσικά μιλάμε για «σωτηρία» γιατί σε αντίθετη περίπτωση που το «επενδυτικό» σχέδιο συνεχιζόταν η ομάδα μέχρι το 2015 δεν θα υπήρχε στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Κανένας Άρης Επανομής ή Mηχανιώνας ή Περαία-Μπαξέ-Αγία Τριάδας μπορεί.



Βέβαια σε περίπτωση που για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο παίρναμε την άδεια τώρα το κύκλωμα θα μιλούσε για την καλύτερη μεταγραφική κίνηση της περιόδου -που σε ρε Ζαμπέτα-, χάρη μάλιστα στο επενδυτικό σχέδιο και τα λεφτά του Άπλα, οι οργανωμένοι θα αισθάνονταν δικαιωμένοι που οι ελάχιστοι όροι που «έθεσαν» στην διοίκηση τηρήθηκαν και η "Κοινωνία Λαμογιών" θα παραμιλούσε ακόμα σουρωμένη για τις «ασφαλιστικές δικλείδες».



Μέσα στην μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου που υποστήριξε τις εκάστοτε «επενδυτικές» προτάσεις εντάσσουμε τόσο αυτούς που είχαν κάποιο συμφέρον να το κάνουν ενταγμένοι και αυτοί μέσα σε ένα σύστημα αλληλοσυμπληρούμενων συμφερόντων, όσο και αυτούς που δεν είχαν απολύτως κανένα προσωπικό συμφέρων. Συγκαταλέγουμε τόσο αυτούς που γνώριζαν πολλά και ξέραν τα λαμόγια καλύτερα από τον καθένα, -πολύ καλύτερα από την μεγάλη μερίδα του κόσμου-, όσο και τους απ΄ έξω, που μη κατέχοντες τα «κρατικά» μυστικά, έτρωγαν άθελα τους το καλογυαλισμένο κουτόχορτο που τους σέρβιραν κατά παραγγελία οι παπατζήδες και τα δημοσιογραφικά γκαρσόνια τους.



Όμως οι δικαιολογίες της άγνοιας, της παραπλάνησης και της κακής εκτίμησης σταμάτησαν να υφίστανται προ πολλού. Μετά από συσσωρευμένη εμπειρία πολλών χρόνων περί του τι εστί Γιάννης Κόντης και Μανέλ Φερέρ, επενδυτικά παθήματα που δεν έγιναν ποτέ μαθήματα, δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς στα σοβαρά πως έφαγε πρόλογο από τον Κόντη, τον Αθανασιάδη, τον Άπλα, τον Τσαλτίδη και τα άλλα παιδιά.



Εκτός και άμα ζει ακόμα στο 2003 και το μόνο που ξέρει είναι ότι ο εμποροπλοίαρχος είναι ένας μάνατζερ που έφερε στην ομάδα τον Νειζίνιο και τον Ιρανίλντο. Οπότε δικαιολογείτε.



Από τον Φεβρουάριο και μετά σχεδόν όλοι όσοι στήριξαν την συμμορία του Γιάννη Κόντη είχαν πλήρη γνώση και συνείδηση του τι πράττουν και είναι συνεργοί στο έγκλημα που διαπράχτηκε κατά του συλλόγου. Το οποίο θα το κουβαλάνε στην πλάτη τους όσα χρόνια και αν περάσουν. Γιατί στην συνείδηση τους λίγο δύσκολο.



Το παραμύθι από εδώ και πέρα προς το παρόν περιλαμβάνει ενότητα, βιαστής και βιασμένη στο ίδιο κρεβάτι να σφιχταγκαλιάζονται κάτω από τα παπλώματα προσφέροντας στήριξη ο ένας στον άλλο, κάλεσμα στον κόσμο, αναβολή της σημερινής τακτικής γενικής συνέλευσης της "Κοινωνίας Μελών", νέο διοικητικό σχήμα να τρέχει την ομάδα, Ζαμπέτα και Αθανασιάδη, τον Κόντη να αποχωρεί για εκατοστή φορά, τον δικό του Μανέλ Μασάδο για τον πάγκο της ομάδος και την καταραμένη Ματσούκα να μην δίνει τελικά ούτε ένα πέσος για τον Καστίγιο.



Νάνι, νάνι, νάνι, το παιδί μας κάνει..



 1.

 Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
    έλα πάρε και τούτο
    Μικρό-μικρό σου το 'δωσα
    μεγάλο φέρε μου το


2.

    Μεγάλο σαν ψηλό βουνό
    ίσιο σαν κυπαρίσσι
    Οι κλώνοι του να φτάνουνε
    σ' ανατολή και δύση


3.

    Κοιμήσου και παράγγειλα
    στην Πόλη τα προικιά σου
    Στη Βενετιά τα ρούχα σου
    και τα χρυσαφικά σου


4.

    Νάνι, νάνι, νάνι, νάνι
    το μωράκι μου να κάνει
    Έλα ύπνε, πάρε μου το
    και γλυκά αποκοίμισέ το


5.

    Νάνι, που το μεγάλωσαν
    τρεις αδερφές και μάνα
    Και πάλι δεν τους φτάνανε
    πήραν και παραμάνα


6.

    Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
    έλα πάρε και τούτο
    Να μου το πας στον γκιουλ-μπαξέ
    και πάλι φέρε μου το


7.

    Κοιμήσου χαϊδεμένο μου
    κι εγώ σε νανουρίζω
    Στην αγκαλιά μου σε κουνώ
    και σε γλυκοκοιμίζω